Uitwaaien aan zee

 Vandaag stond een trage duurloop van één uur op het programma. Ik keek er naar uit maar wachtte op minder wind. Rond kwart na drie vertrok ik dan toch maar want de wind wou niet wijken. Wind noch regen zijn excuses om niet te lopen. Aangepaste kledij en niet ‘trunten’ maar genieten dat je buiten bent om de elementen te trotseren.
Halfuur dijk richting Middelkerke en dan terug was vandaag onmogelijk. Niet alleen ploeterde ik ter plaatse – net een loopband, het was vooral het snijdende zand dat tegenstak.

Dan maar tussen de gebouwen gelopen en bij het teruglopen toch nog eens de dijk geprobeerd. Tot ik begon te vliegen en mijn gegil niet te houden was. Gevaarlijk om je benen te breken!
Lopen is soms best spannend. En altijd deugddoend.