Winterzon

36.jpgHelaas, deze foto met Runcoach.be is niet van vandaag maar van 2 zondagen geleden hoewel het weer deze ochtend identiek is en het lopen lonkt. Ik zit deze en volgende week tot over mijn oren in het werk en kan alleen maar dromen van lange duurlopen. Mijn trainingsprogramma is deze week bijgevolg maar magertjes.

Morgen een snelle loop van 45 minuten en vrijdag eentje van 30 minuten. Dat moet lukken om ingepland te krijgen. Tot hier mijn korte pauze. Ik duik terug in het werk.

 

 

Sport voor het werk

  Mijn crosstraining zit erop. Een uurtje spierversterkende oefeningen bij Bodylifestyle in Brugge bij Ilse. 12 reeksen van 60 oefeningen, linker- plus rechterbeen of in 3 delen. Even rekenen: dat is 10*2*60 + 2*3*60 = 480 bewegingen. 
Boordevol energie begin ik nu aan mijn werk. Ook eens proberen? Best place in town. Women only. Bodylifestyle. Ook in Aalter bij haar tweelingzus Ellen. 

Brugge-Moerbrugge-Oostkamp

  Gisteren heb ik functioneel gelopen zoals ik dat zelf noem. Ik moest namelijk een verplaatsing doen van ongeveer 10 km zonder over een wagen te beschikken en er stond een rustige loop van 60 minuten geprogrammeerd. De optie fietsen was dus niet van toepassing.
Alzo vertrok ik eerst per fiets naar het werk, voorzien van runners gear als extra bagage. Kledij, schoeisel maar ook een rugzakje. Ik zou me na het werk omkleden, werkkledij en materiaal in mijn kast opbergen om lopend te vertrekken. Sleutelbos, oplader en portefeuille moesten mee, vandaar het rugzakje. 

Ik wou immers tegen 14u45 in Oostkamp zijn waar mijn verse kledij, toiletgerief en auto op me wachtten. De zon scheen alsof het lente was doch de bomen waren volledig kaal. Ik volgde het jaagpad van het kanaal richting Gent en liep een heel stuk voorbij de brug van Moerbrugge om zo terug te keren richting Oostkamp. Anders vulde ik geen 60 minuten op. De tijdsdruk gaf me ook een beetje vleugels.

Het was een extreem drukke dag van werken, kinderen afhalen en brengen, optredens en tot 23u de bar openhouden van het Nieuwjaarsfeestje van de muziekschool. En toch kon ik mijn training doen. Ik moest immers in Oostkamp  geraken. 

Lopen met stress

 In tal van sectoren is het voorbije jaar de werkdruk aanzienlijk toegenomen. Als voltijds lector in het hoger onderwijs deel ik hier ook mee in de klappen. Tegelijk besef ik hoe dankbaar ik mag zijn dat ik een leuke, goed betaalde job heb, hoe zwaar het soms ook is. Het is vooral de combinatie met een gezin die regelmatig voor stress zorgt. Combinatiestress noem ik dat.
De schrik om te crashen is voortdurend aanwezig door het veelvuldig over de limiet te gaan. Maar ik blijf stand houden. Sommigen reageren met ‘en dan ga jij nog lopen ook!’ wat bij mij verwijtend aankomt hoewel het waarschijnlijk niet zo is bedoeld. Soms wil je iets horen wat je onzekerheid bevestigt in plaats van de positieve kant van een boodschap te kiezen. Gelukkig ga ik lopen, denk ik dan. Het helpt tegen de stress. Altijd.

Maar als mijn lijf vol stress zit, loop ik houterig. Met gestokte schouders en alsof mijn benen een roestige schaar zijn die niet goed meer wil knippen. Vanmorgen was zo’n loopje. Toch voel ik dat het goed was om te lopen. Lopen verdrijft het verstikkende gevoel dat stress veroorzaakt en dat is heerlijk. 

Kiezen


Elke dag moet je kiezen. Strategisch, tactisch en operationeel. Kiezen voor het ene is vaak iets anders moeten loslaten maar ik geloof niet in ‘kiezen is verliezen’. Ga voor je keuze. Geloof in jezelf.

Met een boeiende maar super drukke job en een groot gezin vinden velen het vreemd dat ik nog tijd vind om te lopen. Maar het is juist dankzij de levensstijl van het lopen dat ik de energie en veerkracht heb om beide te combineren. Dat ik niet veel tijd voor anderen dingen heb, is een gevolg dat ik er bij neem. Ik kan geen marathon-training van 4x per week lopen, volgen. Daarvoor heb ik geen tijd.

De keuze is gemaakt. Ik zou het liefst de marathon van Zeeuws-Vlaanderen lopen in Terneuzen op 16 april. Dan heb ik nog zondag om te recupereren voor ik maandag weer aan de slag moet.

Morgen ga ik weer 20 kilometer lopen. Op het strand. Dat heeft Runcoach.be mooi ingepland voor deze kerstweek: slechts 2x lopen.

Ik volg trouwens braafjes zijn advies op zodat ik blessurevrij kan lopen. Het is nooit een garantie maar het helpt. Na mijn loop van zondag ben ik helemaal niet stijf geweest. Geen harde kuiten, geen pijnlijke kont.

Hij raadde me af om met compressiekousen te lopen maar ze achteraf te dragen. Bij thuiskomst nam ik een ontspannend bad met jeneverbesolie. Beetje stretchen. Daarna de benen gemasseerd met tijgerbalsem en de compressiekousen aangetrokken en een rustige avond.

Benieuwd hoe ik me morgen tijdens het lopen zal voelen. Ik kan haast niet wachten om te starten.

Koud lopen

 Vandaag mocht ik 45 minuten gewoon, stabiel lopen op een tempo dat voor mij normaal aanvoelt.

In loopkleren heb ik kinderen naar school gebracht zodat ik daarna direct kon vertrekken. Het werk roept me namelijk ook zoals de appels en de broden uit het verhaal van Vrouw Holle.

Het lopen langs het water was koud maar zalig. Met compliment van toevallig voorbijflitsende collega Johan als toemaatje. Wie hem kent, kan al vermoeden hoe dat klonk.

Helemaal klaar voor productieve werkdag!

Dromen omzetten

11844059_10205519693650815_2136184721_nOoit formuleerde ik de droom om voor mijn 40ste een marathon te lopen. Ondertussen zijn we jaren, halve marathons en een Irontrail van 26 km verder maar die marathon, tja. Werk, kinderen en een beetje faalangst staan tussen de droom en de daad.

Ik wil het echt maar het lukt niet in mijn eentje. De kinderen en de drukke job zijn feiten. De bijhorende vermoeidheid en stress ook. Dat maakt die marathon extra belangrijk. Iets exclusief van mij in een bestaan waar ik dagelijks het gevoel heb dat er langs alle kanten aan me wordt getrokken en verwachtingen worden gelanceerd. Iedereen eist een stuk van mijn energie en aandacht. Help. Ik verlang naar mijn marathon met alles erop en eraan.

Sinds een week laat ik mij coachen door RunCoach.be voor individueel aangepaste training en voedingsadvies en mentale ondersteuning. Ik ga daar niet flauw over doen. Hij is mijn man – heb ik even geluk – dus helemaal objectief zal ik er niet over kunnen bloggen maar ik zal mijn best doen. Hijzelf behandelt mijn dossier als was ik een wildvreemde. En maar goed ook.