TomTom perikelen

Een paar weken twijfelde ik of dit in mijn blog zou verschijnen maar ik ben het ondertussen zo grondig beu dat ik mijn ei kwijt wil. Mijn geduld is op en ik heb onze relatie tevergeefs een vierde, vijfde, zesde kans gegeven.

Sinds een dikke maand loop ik met een TomTom gps-horloge en de helft van de keren word ik chagrijnig bij de start. Soms duurt het een kwartier voor ik kan starten omdat het ding geen gps-verbinding vindt. Die luxe van wachten heb ik niet. Al zeker niet als er een vriendin staat te wachten om stipt op tijd te vertrekken voor een loop die afgemeten is in schaarse vrije tijd. Nochtans had ik hoge verwachtingen van het product maar hij stelt me teleur waardoor de liefde van korte duur was.

Een werknemer van TomTom zei dat ik hem niet mag in schakelen zolang ik nog niet buiten ben, maar dat doe ik heus niet.

Wat ik nog merkwaardig vind, is dat de app Runkeeper op mijn smartphone steeds onmiddellijk connectie met de satelliet maakt en dat de paar keren dat ik zowel met TomTom-horloge als met Runkeeper mijn looptraining trackte, de gelopen afstand met anderhalve kilometer afweek op 15 of 20 km.

Zo liep ik woensdagavond alleen rond de Vesten maar het duurde eeuwen voor ik kon starten met mijn TomTom, t.t.z. een dikke 10 minuten. Ik was erg pissig want wou op tijd terug zijn en had geen zin in een portie niet-geregistreerde loopkilometers. Gecombineerd met de warmte, leverde mij dat een zware training buiten de comfort zone met te hoge hartslag.


Vanmorgen zou ik om 9u stipt vanaf de Katelijnepoort met een vriendin 15 km lopen langs het kanaal naar Gent. 5 minuten had mijn horloge nodig voor hij kon beginnen meten. Peanuts in vergelijking met echte problemen maar het ergert mij.

Desalniettemin had ik een mooi loopje. Binnen mijn comfort zone en in fijn gezelschap.

Runcoach.be-Lopen in Brugge

lopen kat

Waar is de tijd dat ik een eenzame loper was? De hele winter mocht ik door weer en wind in mijn eentje ploeteren buiten de zeldzame keren dat Runcoach.be meeliep. Ik heb er niet om gedaan maar de laatste keren trainde ik plots met Joffrey, Arno, Dominiek, Kristie, Stefnie. Hoe komt dat?

Ik richtte een praktische Facebook-groep op met de naam Runcoach.be|Lopen in Brugge. Het is een gesloten groep voor mensen die willen afspreken om samen in Brugge te lopen. Dit betekent niet dat het een select clubje is maar wel dat enkel wie lid is van de groep kan lezen wie een loopzoekertje plaatst. Leden kunnen anderen toevoegen en niet-leden kunnen vragen om tot de groep toe te treden maar ik wil wel als administrator inzicht hebben in wie de oproepjes kan volgen. Zo’n oproepje ziet er als volgt uit:

oproepje

Sommigen reageren in de groep zelf, anderen sturen liever een persoonlijk bericht via Messenger of e-mail om concreet af te spreken.

Het kan helpen om met iemand af te spreken om het lopen niet uit te stellen. Eerlijk gezegd loop ik heel graag alleen maar anderzijds mis ik tegelijk sociaal contact door zo vaak te gaan lopen. Vrije tijd is een schaars goed.

Dus: wil je lopen in gezelschap in en rond Brugge? Laat van je horen. Meer zielen en vreugde en zo.

Benieuwd naar dat loopje van zondag? Ik heb het parcours zo gekozen dat bij twijfel een inkorting naar 16 km mogelijk is. Het staat op mijn Runkeeper-routes.

Modder en heuvels

 Om het jaar af te ronden liep ik vanmorgen met Sofie een gezellige trail van Nieuwkerke naar Bailleul. We straalden daarna van contentement ‘dat we het toch maar gedaan hadden’.

  
  

Vriendinnen loopje

 Zalig zijn de momenten dat het lukt om met een goede vriendin te lopen zoals deze ochtend op modderpaadjes aan de Kemmelberg. Sofie heeft net als ik 4 kinderen op de wereld gezet en is ook lector aan de associatie KULeuven maar dan in Leuven zelf.

We zien elkaar maar een aantal keer per jaar en ik kijk er steeds naar uit om samen te zijn en bij te praten. Ze loopt wekelijks 3x 10km. Pure me-time. We verstaan elkaar daar heel goed in. Met en zonder woorden.