Pannenkoeken


Pannenkoeken zijn super voedsel voor lopers. Het is maar hoe je ze eet en hoeveel. 

Mijn recept voor een grootgezin beschrijf ik hier. Je kan gerust halveren of door vier delen voor minder. Dit zijn de ingrediënten:

  • 2 liter halfvolle melk (of sojamelk of een combinatie)
  • 500 gram boekweitmeel
  • 500 gram witte bloem (of bij gebrek aan boekweit 1 kilo)
  • 1 eetlepel bakpoeder
  • 1 scheut maïsolie
  • 1 koffielepel zout
  • 10 eieren

Voeg alles samen in een reusachtige kom als je voor de volledige hoeveelheid gaat. Haal de staafmixer boven en meng tot je een glad deeg bekomt.

Zelf bak ik met twee pannen tegelijk. Van die echte pannenkoekpannen. Dat scheelt. Met deze hoeveelheid bak je gauw een uur. 

Maar hoe eet ik zelf mijn pannenkoekjes? Enkele voorbeelden 

  • Met rode bietensalade met zeewier (Delhaize) als lunch
  • Met verse geitenkaas met zwarte pepper en granaatappelzaadjes als ontbijt
  • Met banaan en granaatappelzaadjes als ontbijt
  • Met plattekaas en braambessen als ontbijt

Hoe eet jij graag je pannenkoeken? Bij mijn kinderen is het met choco of suiker en een enkeling eet ze met jam. 

Vermageren week 2

De foto hierboven is niet van een gerecht op een magere dag. Het was mijn ontbijt op een dag na zo’n vastendag. Naar believen magere yoghurt met wat muesli en kersen. Zonder afwegen of calorieën tellen. Ik waardeerde het dubbel zo hard na een dag van amper 500 calorieën eten.

Dinsdagmorgen dus na acht dagen inclusief drie vastendagen woog ik al anderhalve kilo minder. Mijn BMI is hiermee gezakt naar 23,6. So far so good.

Een overzichtje van wat ik maandag at.

  • Na een 10 mijlenloopje op nuchtere maag had ik pas om 12u30 een brunch van een gekookt eitje met 3 stukken aardappel, spinazie en tomaat.
  • Om 18u at ik een snackje dat bestond uit 2 maiswafels.
  • Om 20u30 rondde ik af met een klein bordje bonen, paprika, tomaten en aardappel.

Welke valkuilen deerden me helemaal niet terwijl ik normaal overstag zou gaan? Gek dat het niet eens zwaar was om ‘neen’ te zeggen.

  • Bezoek aan een kroeg in de regio van hopteelt waar ze verschillende soorten Sint-Bernardusbier aanboden. Ik drink dat zeer graag.
  • Bij de groene thee met citroen en kers lagen een zachte snoep en een stuk broodpudding. Normaal zou ik dat automatisch verorberen.
  • Bij een Noordfranse bakker kochten we koffiekoeken voor de kinderen. De toonbank lag vol lokale suikerbroodjes en viennoiserie genre ‘proef ons – in Brugge vind je ons niet’.

De verklaring ligt volgens mij bij het besef dat het de volgende dag wel mag. Daardoor heb je geen zelfmedelijden en kan je het volhouden. Natuurlijk moet je volgende dag niet alles dubbel gaan inhalen anders werkt het afvallen niet.

Op de andere dagen geniet je maar met mate. Morgen komt het vierde vastendagje. Laat maar komen. Vandaag liet ik me door mijn dochters overhalen om een jurk te kopen. Onder het mom dat ik voldoende loopkleren heb en aan een nieuwe jurk toe ben. Want het leven buiten werk en gezin is meer dan lopen alleen.

Vermageren

Als je geen overgewicht hebt, slechts een viertal kilo kwijt wil en boven de veertig bent dan is vermageren geen evidentie.

Het is me tot nog toe niet gelukt door enkel te sporten. Ik kan ongeveer wel eten wat ik wil zonder te verdikken dankzij het vele lopen maar omgekeerd lukte het me nog niet om een strikt dieet te volgen en dat beetje af te vallen. Een proteïne dieet, nooit alcohol drinken, nooit frietjes, chips, chocolade, dat zie ik niet zitten. Dat lijkt zo uitzichtloos.

Alles met mate maar het is zo moeilijk om te stoppen na ‘een beetje’ eenmaal je de smaak te pakken hebt van die frietjes of chips of chocolade. Karakter om te lopen is één ding. Karakter om met mate te eten, iets anders.

Deze week ben ik dus onder begeleiding van Runcoach.be met een haalbaar experiment begonnen. Om de drie dagen las ik een caloriearme dag in waarop ik weinig eet en helemaal niet zondig. Geen millimeter.

Maandag was de eerste en tegelijk ook de zwaarste keer. Gisteren was het de tweede gezond caloriearme dag. Ik beschrijf hieronder wat ik gisteren allemaal gegeten heb.

Bovenal heb ik extra veel gedronken. Sowieso een groot glas water bij het opstaan. Dat doe ik dagelijks. Bij het ontbijt een koffie en nog een glas water. Verspreid over de ochtend een liter water. Water bij de lunch en 3/4 liter water tijdens het sporten (crosstraining) erna. Water en een halve liter groene thee bij het vieruurtje. Water bij het avondeten. Citroenwater en groene thee achteraf. Geen Cola-Zero of andere low calorie frisdranken. Puur materiaal om te zuiveren en hydrateren.

Ontbijt was een omelet van 1 ei met spinazie. Zie foto hierboven.  95 kcal.

Lunch was een miso-soep met kipfilet, champignons, limoen en gember. 130 kcal.

Vieruurtje was een kommetje aardbeien.

Als laatste maaltijd at ik couscous met tomaten, paprika, aubergine, courgette en kikkererwten. Heel veel eten voor maar 280 kcal en een voldaan gevoel voor de hele avond.

Ik kijk al uit naar maandag want het voelt goed. En ik hoop op een gewichtsverlies op termijn. Wordt vervolgd.

Gewoon ontbijt met persoonlijke toets


Niets speciaals op het eerste zicht. Dat ontbijt van ons. Gewone bonen in tomatensaus. Een eenvoudig spiegeleitje gekruid met szechyanpeper (valse peper). En dan: een snede zelf gebakken brood van volkoren meel, havervlokken en kasha bedekt met zelf gemaakte abrikozen- en perzikenjam. Mjam mjam. 

Zomers ontbijt


De vakantie lonkt waardoor ik eindelijk tijd heb om zonder opjagen de strijkberg te verslinden, het huis onder handen te nemen en extra gezond te eten. 

Waarom is gezond en puur eten tijdrovender? Als je geen voorverpakt, versneden voedsel wil consumeren, moet je tijd voorzien voor het schoonmaken, snijden, schillen, stomen of wat je ook met het voedsel wil doen. Organisatie is de sleutel maar je kan de factor tijd niet uitschakelen. 

Een zak koeken of chips opentrekken gaat sneller én properder dan een watermeloen in stukken snijden. 

We doen ons best. Hopelijk verdwijnen de overtollige kilo’s en vetrolletjes om beter te kunnen lopen deze zomer.

Vanmorgen op het bord: dikke snede volkoren olijfbrood met sesamzaadjespasta (tahin), een halve roze pompelmoes en een abrikoos bestrooid met amandelschilfers en pompoenzaadjes. Een heerlijke plantaardige yoghurt met bloedsinaasappel. 

Dat laatste is een kleine zonde wegens gesuikerd en industrieel maar mij zal je niet horen zeggen wat mag of niet mag. Ik vind het fijn om zo gezond mogelijk te eten maar leve de patatjes, de frietjes, de pintjes en de chocolade. Zolang je er maar van geniet. Iedereen beslist zelf hoeveel die ‘met mate’ betekent. 

Geniet van al het lekkers dat de zomer ons biedt. Zoals frambozen, tomaatjes, bosbessen en een vettige festivalfriet.

Woelige wateren

Exact een week en een sloot woelig water verder. Hard gewerkt, gezwommen om niet te verdrinken en veel in twijfel getrokken. Alles. Behalve mijn gezin. Zij waren mijn strohalm. Mijn rots in de branding. Tel daar een behoorlijk aantal steunende collega’s bij en je komt tot de slotsom dat mensen wonderen kunnen doen.

Dagelijks tonen de media ons hoe mensen elkaar kapot maken en de conclusie dat alles zinloos is, loert om de hoek. Je zou bijna vergeten wat de kracht is van een helpende hand, een troostende knuffel, een opbeurend berichtje en de vraag: Kan ik iets doen om je te helpen?

Lopen wou ik ook al niet. De training van dinsdag ging niet door wegens doorwerken tot 22u op de campus en dan leeg. Chique-plat. Woensdag was ik doodmoe door een quasi slapeloze nacht maar mijn zestienjarige zoon zette het samen met mij op een lopen. 10 km Fartlek. Spelen met de heuveltjes van de Brugse windmolens. Ik had mezelf ertoe verplicht omdat ik ergens diep van binnen wist dat lopen helpt wanneer het niet meer gaat. Je ertoe aanzetten is het moeilijkst. Dankzij Arno deed ik het. Na de training zag ik eindelijk weer een sprankel hoop.

Donderdag werkte ik tijdens de lunchpauze netjes mijn crosstraining af op automatische piloot. Vrijdag in de vroege ochtend liep ik 45 minuten voor het werk en beloonde mezelf daarna met een mooi, gezond ontbijt met rood fruit, granen en zaden. Ik dronk kokoswater met spuitwater. Half om half want puur kokoswater lust ik niet. Vol moed vertrok ik naar het werk.

Vanmorgen maakten manlief en ik een gaatje in onze agenda’s om samen een uur te gaan lopen. Het samen lopen deed enorm veel deugd en het resultaat van 11,2 km was voor mij een geweldige boost.


Alles komt goed.

Terug in vorm geraken


Een raar werkweekje dat zo plotseling maar aangenaam stopte ergens in de nacht van woensdag op donderdag met collega’s in de kroeg.

Maandag was het knip- en vliegwerk om de kinderen naar en van school en gevoed in bed te krijgen met nog een avondvergadering die startte om 18u. Toch slaagde ik erin om 5 km te lopen in weliswaar 2x 2,5 km. Ik liep ’s avonds naar mijn vergadering en terug. Met een rugzak met werkkledij, schoenen en wasgerief. Om 22u eindelijk thuis na een hectische dag maar wel gelopen.

Woensdagnamiddag volgde een trage 10 km tijdens de balletles van de tweeling. Het was warm en door tijdsgebrek om alles rond krijgen had ik ’s nachts maar 4,5 uren tijd gehad om te slapen. Omdat ik van het begin voelde dat ik toch niet snel kon lopen, heb ik er deels een heuveltraining van gemaakt door elke windmolenheuvel minstens vijf keer op en af te lopen. De Luxemburgse Ardennen lonken immers voor een dikke 39 km.

Donderdagmiddag heb ik me in het zweet gewerkt in de Bodylifestyle met de 13 onderstaande work out reeksen in herhalingen van 60 of 120 maal. Het etentje en de alcohol van het uitje met mijn fijne collega’s moesten bezweerd worden. Voor wat, hoort wat.

Het mindful eten blijft trouwens moeilijk door de drukte maar ging deze week toch beter. Ik ben nog niet zeker of ik de app MyFitnessPal wil blijven gebruiken want ik word er nerveus van. Erg mindful vind ik dat niet. Als ik bijvoorbeeld dit eet als ontbijt, heb ik begot geen idee hoeveel kokosnoot, rozijntjes of havermout in mijn maaltijd zitten.

Het lukt wel om trager te eten en meer water te drinken maar ik denk dat ik vooral weer meer volume zal moeten gaan lopen om me weer beter in vorm te voelen. Dit is deze maand waarschijnlijk niet toevallig een van de thema’s van Runner’s World magazine. Om een of andere reden voel ik me na deze editie gelezen te hebben iets minder mislukt met mijn marathon van 5u07.

Sharing stories helpt echt. Het gevoel niet alleen te zijn met je verzuchtingen. Net zoals last minute beslissen een lang weekend op afzondering met manlief te gaan. Oei. Is er zondag geen Dwars Door Brugge te lopen? Klopt, maar ik zal mijn afstand morgenochtend aan wal, op het strand lopen.


Wat ook helpt om terug gemotiveerd te geraken zijn mijn splinternieuw speeltje TomTom Runner 2 die ik weliswaar nog moet instellen voor gebruik en de trailrunning zonnebril die Cebe mij gratis aanbood om product feedback te geven en mijn customer experience via WOM (Word Of Mouth) te verspreiden. Leve social media marketing! Maar hierover vertel ik een volgende keer.