Tapering off

Dit staaltje street art van Roa illustreert perfect hoe ik me deze week voelde. Uitgeblust. Boordevol runner’s blues. Het is één van de vele pareltjes van het street art festival The Crystal Ship dat nu in mijn favoriete badplaats Oostende aan de gang is. (Allen daarheen!) Gisteren bewonderde ik het met mijn vriendin Katrien S.

Ik zie de twijfelaars en ‘haters’ – slang van de jeugd – nu oogrollend hun gelijk binnenhalen. Dat lopen is nergens goed voor. Zie je wel. Helaas moet ik hen teleurstellen. Een proces van tapering off is hier gestart. De laatste trainingsfase voor een marathon.

Door het volumelopen van vorige week (113 km op 10 dagen) met als kroonstuk de 36 kilometer van zaterdag ben ik door het verplicht kalmer aandoen in een dipje terecht gekomen. Gelukkig was ik op voorhand verwittigd door Runcoach.be die me alle tools aangereikt heeft om dit aan te pakken. Het goede nieuws is dat ik vandaag terug bruis van energie. Het dipje was duister maar duurde slechts vier dagen.

In de vakliteratuur vind je alle info over taperen. Ik citeer hieronder een stukje uit mijn persoonlijke begeleiding van Runcoach.be dat uitlegt wat er precies aan de hand is met je lichaam als je in tapering zit:

Taperen is voor lopers vaak moeilijk. Je zit in een goeie ‘flow’ en je lichaam vraagt erom om te gaan trainen maar zonder rustperiodes kom je op een bepaald ogenblik in een fase waarin je meer nadeel dan voordeel uit je looptraining haalt.

Een veel voorkomend probleem bij het verminderen van de trainingen, is onrust in de benen. Soms trekken je spieren onwillekeurig samen. De benen kunnen ook zwaar en opgezwollen aanvoelen. De activiteit en de hormonale feedback daarop is verstoord omdat je dat plots vermindert of stillegt.

Er kunnen ook andere symptomen optreden bij het naar beneden trekken van je gewoonlijke trainingen. Je slaap kan onrustiger zijn en sommige mensen hebben last van ‘runnersblues’. Dagen waarop je geen zin hebt om wat dan ook te doen. Bij het lopen komt massaal veel ‘endorfine’ ook wel ‘gelukshormoon’ genoemd vrij. Net zoals bij het eten van chocolade, alcoholgebruik met mate, chilipepers, ultraviolet licht, seks en massage.

Vandaag ben ik uit het dipje geklommen. Straks een loopje van ongeveer 10 kilometer. Zondag nog eens en dinsdag nog een beurt van 5 kilometer. Nog 8 dagen tot de marathon Logus De Hoop. Hoe zouden de 596 andere deelnemers zich voelen?

Naamloos

Nog één keer lopen

  
Overmorgen ga ik nog één keer onorthodox ver lopen en dan start het taperen. Geen idee hoe dit zal voelen maar ik hou enkele loopsters in de gaten die een of twee weken voor mij hun eerste marathon (Parijs of Rotterdam) zullen lopen en nu volop in tapering zitten.

Gisteren liep ik een trage halve marathon op het strand van Oostende naar Middelkerke en terug. Warme westenwind blies frontaal tegen mijn zwoegende lichaam. 

  

Naïef dacht ik geholpen door de wind het tempoverlies op de terugweg in te halen. Niets was minder waar. 

11 km windtegen over de golfbrekers lopen, over de waterplassen springen en door het water en ribbels rennen, hadden me danig vermoeid zodat ik het gemiddeld tempo niet meer echt kon opkrikken. Maar het was genieten van de zon en de zee. En zo heb ik op een week 77 km gelopen voor Kom Op Tegen Kanker.  

   

Vallen en weer opstaan

70

Vorige week was ik dus ziek ‘gevallen’ waardoor het lopen stilgevallen is. Pas vandaag ga ik terug trainen en de stress giert door mijn hoofd en lijf. Al drie dagen loop ik de muren op. Omdat ik niet kan trainen? Door de professionele werkdruk? Door de combinatie werk-gezin-stress? De onrust wekt me ’s morgens vroeg maar gelukkig val ik ’s nachts als een blok in slaap. Ik ga de draad van het lopen weer oppakken en de stress weglopen.

Eigenlijk had ik de voorbije twee dagen gerust al kunnen lopen maar het hield niet op met regenen en ik was nog doodmoe herstellende en ik had zoveel werk in te halen door een halve week niet op volle kracht te kunnen functioneren en de kinderen hebben vakantie dus stelde ik het uit tot vandaag.

Straks loop ik naar het verjaardagsfeest van mijn metekind Remi. Langs de juiste kant van het zeekanaal door weer en wind. Het kan mij niet schelen of het zal regenen of niet. 11 kilometer ontstressen. Nog 66 dagen tot de marathon. Ik zie het nog steeds zitten dankzij mijn coach. Zij het momenteel met een klein hartje.

 

Kiezen


Elke dag moet je kiezen. Strategisch, tactisch en operationeel. Kiezen voor het ene is vaak iets anders moeten loslaten maar ik geloof niet in ‘kiezen is verliezen’. Ga voor je keuze. Geloof in jezelf.

Met een boeiende maar super drukke job en een groot gezin vinden velen het vreemd dat ik nog tijd vind om te lopen. Maar het is juist dankzij de levensstijl van het lopen dat ik de energie en veerkracht heb om beide te combineren. Dat ik niet veel tijd voor anderen dingen heb, is een gevolg dat ik er bij neem. Ik kan geen marathon-training van 4x per week lopen, volgen. Daarvoor heb ik geen tijd.

De keuze is gemaakt. Ik zou het liefst de marathon van Zeeuws-Vlaanderen lopen in Terneuzen op 16 april. Dan heb ik nog zondag om te recupereren voor ik maandag weer aan de slag moet.

Morgen ga ik weer 20 kilometer lopen. Op het strand. Dat heeft Runcoach.be mooi ingepland voor deze kerstweek: slechts 2x lopen.

Ik volg trouwens braafjes zijn advies op zodat ik blessurevrij kan lopen. Het is nooit een garantie maar het helpt. Na mijn loop van zondag ben ik helemaal niet stijf geweest. Geen harde kuiten, geen pijnlijke kont.

Hij raadde me af om met compressiekousen te lopen maar ze achteraf te dragen. Bij thuiskomst nam ik een ontspannend bad met jeneverbesolie. Beetje stretchen. Daarna de benen gemasseerd met tijgerbalsem en de compressiekousen aangetrokken en een rustige avond.

Benieuwd hoe ik me morgen tijdens het lopen zal voelen. Ik kan haast niet wachten om te starten.

Marathon kiezen

Rest nog de vraag: welke marathon zal ik lopen? Help je me kiezen?
Ik hoef niet officieel deel te nemen aan een marathon evenement, dacht ik zo. Als ik maar voor mezelf zie dat ik het kan. Runkeeper zal het registreren. Maar Runcoach.be vindt het zonde om mijn marathon niet te officialiseren door middel van deelname aan een erkende marathon. Ook goed.

Maar het zou moeten halverwege april gebeuren. Wat de keuze laat aan:

Ik heb al een lichte voorkeur.

Dromen omzetten

11844059_10205519693650815_2136184721_nOoit formuleerde ik de droom om voor mijn 40ste een marathon te lopen. Ondertussen zijn we jaren, halve marathons en een Irontrail van 26 km verder maar die marathon, tja. Werk, kinderen en een beetje faalangst staan tussen de droom en de daad.

Ik wil het echt maar het lukt niet in mijn eentje. De kinderen en de drukke job zijn feiten. De bijhorende vermoeidheid en stress ook. Dat maakt die marathon extra belangrijk. Iets exclusief van mij in een bestaan waar ik dagelijks het gevoel heb dat er langs alle kanten aan me wordt getrokken en verwachtingen worden gelanceerd. Iedereen eist een stuk van mijn energie en aandacht. Help. Ik verlang naar mijn marathon met alles erop en eraan.

Sinds een week laat ik mij coachen door RunCoach.be voor individueel aangepaste training en voedingsadvies en mentale ondersteuning. Ik ga daar niet flauw over doen. Hij is mijn man – heb ik even geluk – dus helemaal objectief zal ik er niet over kunnen bloggen maar ik zal mijn best doen. Hijzelf behandelt mijn dossier als was ik een wildvreemde. En maar goed ook.