Lopen naar de maan en trappen tegen kanker

ons_keppe

Begin oktober 2016 ontmoette ik loopmaatje Joke via de Facebook-loopgroep Runcoach.be | Lopen in Brugge. Ik denk te mogen stellen dat het onmiddellijk klikte en nog geen negen dagen later hadden we al drie keer samen gelopen. Al gauw bleek dat (samen) lopen voor Joke gelinkt was aan haar vriendin Veerle. Tot een jaar daarvoor liepen Joke en Veerle altijd samen.

Eind 2015 kwam het slechte nieuws: er werd kanker vastgesteld bij Veerle. Er werden geen doekjes omgewonden, ze wisten onmiddellijk dat het eindig was, alleen wisten ze niet hoelang haar nog was gegund. Op 19 september 2016 overleed ze.

Met dit stukje tekst begint de webpagina van Team Ons Keppe in de site van De 1000 km Tegen Kanker. Dit fietsteam bestaat uit Danny (de man van Veerle) en zijn vrienden Jürgen (Jokes man) en Tom. Ik roep via deze weg iedereen op om de pagina te bezoeken en een gift over te maken via het daar vermelde rekeningnummer BE14-7331-9999-9983 met de mededeling “170-182-882 GIFT”.

Het werkt namelijk zo: tijdens het Hemelvaartweekend 25-28 mei, worden de 1000 km gefietst maar je mag pas starten wanneer je per fietser €5000 giften verzameld hebt. Dat is natuurlijk andere koek dan de €1040 die ik vorig jaar bijeen liep voor Loop Naar De Maan. Danny mag alvast fietsen want hij verzamelde ondertussen meer dan €5000 maar voor Jürgen is elke extra storting welkom want hij heeft nog veel nodig om aan de drempel te geraken. Hij schrijft op hun webpagina het volgende over de drijfveer van hun fietsproject:

Veerle is de wind in onze rug. We geloven dan ook dat onze eigen grenzen verleggen het verwerkingsproces alleen maar ten goede kan komen. Het is een mooie manier om niet alleen ons keppe te herinneren en haar verlies te verwerken, maar ook om in contact te treden met lotgenoten en de zorg voor mensen met kanker te helpen verbeteren.

In november al besliste ik om in 2017 te passen voor Loop Naar De Maan en eerder het sponsorproject van deze mensen te steunen.

Dus daarom, beste mensen, zal je dit jaar niets van mij horen over Loop Naar De Maan maar lanceer ik af en toe een oproepje om Joke en de haren te steunen. Voor Veerle en alle anderen die de strijd tegen kanker nog aan het voeren zijn. Uiteraard draag ik iedereen die loopt of fietst voor KOTK een warm hart toe: bedankt en veel succes met de uitdagingen!

 

Verjaardagsloopje tot 1000 km

naamloos

Lopen voor het Goede Doel. Een kilometer voor een euro. Zo zamelde ik in 3 maanden €1000 in. Mijn uitdaging was om tussen 26 maart en 16 oktober 1000 kilometer te lopen voor de fundraising campagne Loop Naar De Maan van KOTK. Maar eigenlijk koppelde ik daar een fijne persoonlijke extra aan. Ik wou heel graag die laatste kilometers uitgerekend op mijn verjaardag lopen. Vandaag dus. Tijdens de middagpauze liep ik samen met 4 collega’s in het bos zodat de kilometerteller de 1000 overschreed. Dat ik niet alleen was vond ik geweldig leuk want ik liet toch een gilletje van tevredenheid uit mijn keelgat ontsnappen.

Gisteren werd de kilometerteller hersteld na wat heen-en-weer communicatie via Facebook. Stante pede klaarde mijn hemel op en uiteraard zal ik volgend jaar weer deelnemen aan deze campagne.

Als mijn doel gehaald werd, beloofde ik mijn eerste ultra trail te gaan lopen op 11 maart 2017, nl. 50 kilometer lopen op strand en duinen op de North C Trail. Binnenkort schrijf ik me in. Maar eerst ga ik eind oktober 45 km lopen in Bilbao. Omwille van de UTMB-punten die ik nog nodig heb voor volgende zomer. Hiermee licht ik weer een tipje van een andere sluier op maar later meer hierover. Die eerste ultra trail komt dus toch een paar maanden eerder dan ooit gedacht en ik ben er helemaal klaar voor!

Maar morgen eerst iets anders: mijn allereerste OCR. Met mijn zus. In Oudenaarde. Twaalf kilometer met geheimzinnige obstakels. Mijn eerlijk vooroordeel? Ik denk dat het niets voor mij is maar ik ben nieuwsgierig. Laat maar komen!

 

Twee werkdagen met een bosloop

Woensdag zou ik lopen maar ik had de fut niet om er een uur in mijn druk programma mee te vullen. Met de belofte de volgende dag dan minstens 12 km te lopen, suste ik m’n geweten.

Donderdag gaf ik zes volle uren webdesign en toen zat mijn hoofd vol woorden en code. Ik sloot het computerlokaal, trok mijn loopkledij aan en vertrok lopend naar het bos. 15 kilometer tussen de bomen en onverwacht in de regen. De magie van regendruppels op de bladeren van het bos vermengd met de geur van de herfst nam me mee op reis door ruimte en tijd. Ik voelde me weer dat twaalfjarig kind dat de wijde wereld introk op zwerftocht in de natuur. Toen waren het weilanden in de polders of roeitochten op het zeekanaal. De kracht van zich heel alleen een weg te banen in een verlaten omgeving. Ik liep door stukken bos die ik niet eerder kende en verwonderde me over bloemenvelden en goed verstopte bospaden.


Om 19u moest ik terug op de campus zijn voor een laatste drie uren werk. Ik had in plaats van te lopen twee uren voor mijn computerscherm kunnen voortwerken. Items genoeg op mijn to-do-lijst. Maar of het gezond zou geweest zijn voor mijn lichaam, geest en humeur betwijfelde ik. Om half zeven nam ik een verkwikkende douche zodat ik mooi op tijd present was voor de rest van de avond. Goed geluimd met veel energie.



De volgende dag liep ik al weer in het bos. Deze keer met drie collega’s in het zonnetje tijdens de lunchpauze. Goed voor 5,5 km en een toename op de kilometerteller voor Loop Naar De Maan. Nog 57 kilometer.


Sommige mensen die zelf vaak moe zijn en weinig bewegen om allerlei redenen beweren dat ik roofbouw op het lichaam pleeg maar ik antwoord dan dat de combinatie werk en gezin geen roofbouw op het lichaam pleegt dankzij het lopen. Het lopen houdt mij in gang en verplicht me tegelijk om tijdig op de rem te staan. Ik raad het iedereen aan. Kan je niet lopen, ga dan wandelen of zwemmen of fietsen of dansen of poetsen.

En… Vandaag een jurkje maat 38 aangehad. De vorige keer moet 30 jaar geleden zijn. Dank u, Runcoach.be!
 

Glow in the dark


Eerlijk is eerlijk. Ware het niet dat ik absoluut mijn uitdaging om 1000 km in een half jaar te lopen voor de actie Loop Naar De Maan van Kom Op Tegen Kanker wil verwezenlijken, ik had na de marathon van twee weken geleden een looppauze ingelast. Lees: ik vertrek al twee weken puur op volhardendheid want heb niet veel zin om te starten. Maar eenmaal op dreef, geniet ik van het lopen.


Als ik tegen 14 oktober mijn 1000 km wil halen, zal ik nog een tandje moeten bij steken door elke dag 6 km te lopen. Of om de drie dagen 20 km wat te tijdrovend is tijdens de eerste lesweken van het academiejaar. Wat marge kan geen kwaad.

Een beetje peptalk ook niet want die activering van de start valt mij momenteel het zwaarst. Nog 77 km en dan ga ik mijn verjaardag vieren. Met mijn allereerste obstacle run ooit. Een ideetje van mijn zus: we gaan samen deelnemen aan de Mystery Run in Oudenaarde. 12 km avontuur, laat maar komen!

Marathon week

Vorige week zondag liep ik dus een laatste lange duurloop van 26 km maar wat volgde daarna? Een extreem drukke werkweek. Voorbode van een zware periode op het werk die de komende 12 weken de plak zal slaan. Stel je hier ellenlange werkweken bij voor. Veel tijd om te stressen voor de marathon heb ik niet en de marathon zelf zal mijn hoofd wat leger maken.
De voorbije week heb ik nog eens ruim 26 km gelopen maar dan in vier delen.

Woensdag een trage 10K rond de stad, alleen, ’s ochtends voor het werk. Donderdag een snellere 6K tijdens de lunchpauze in het bos met twee loopmaatjes. Vrijdag een trage 5K tijdens de lunchpauze, weer met twee loopmaatjes in het bos. Gisterenavond een snelle 5K op de Vesten, alleen, waar ik me de koning te rijk voelde en ten volle genoot. Laatste korte loop voor de definitieve tapering.

img_4715

Ondertussen carbo-loaden en wat meer trachten te slapen maar dat laatste is moeilijk door de zenuwen en de piekperiode op het werk. Deze week mag ik nog 3 à 4 kilometer lopen maar dan is het gedaan tot zondag. Mijn teller voor Loop Naar De Maan staat vandaag op 838 km en zou tegen half oktober moeten oplopen tot 1000 km, maar toch moet ik me nu even inhouden voor de aankomende hoogdag. M-day waarvoor ik een eenvoudig plan heb.

Ik ga de marathon aan een traag tempo lopen en proberen om elke kilometer in 6’30” rond te krijgen zodat ik snel kan recupereren. Daarna wil ik immers verder lopen naar mijn 1000 km. Maar de hoofdreden hierachter heb ik beloofd nog niet te onthullen. Na de marathon verklap ik groot nieuws. Nog even geduld uitoefenen.

Loop naar de maan 2

AIDA. Attention. Interest. Desire. Action.
Ik zag dit teaser-filmpje met Saartje Vandendriessche ergens passeren. (Attention)

Aangezien ik graag loop en dit niet over een eenmalige loopwedstrijd ging waarbij je jezelf als loper laat sponsoren maar wel over een langdurige campagne van bijna 7 maanden om geld in te zamelen voor een nobel doel, Kom Op Tegen Kanker, sprak het idee mij enorm aan. (Interest)

Ik wou graag mijn steentje bijdragen en zou mijn best doen een zelf vooropgesteld streefbedrag van €1000 op te halen. (Desire)

Toen schreef ik mij enthousiast in voor de campagne Loop Naar De Maan van de niet-gouvernementele organisatie Kom Op tegen Kanker en schreef er prompt een blogje over. (Action)

Tot hier de nog steeds geldende oer-principes van communicatie. Het is zoals een axioma in wiskunde. Gooi ze absoluut niet weg. Marketing agency Dallas heeft IMHO prima werk geleverd. Hier lees je de volledige case. Maar wat onderscheidt deze succesvolle campagne van een zwakke campagne? Wat zijn de troeven?

ADIA. Acknowledgement, Dialogue, Incentivisation, Activation. (Steven Van Belleghem)
De organisatie is erkentelijk tegenover de deelnemende lopers. Dit wordt geuit via de website, social media-posts en een verwelkomende e-mail. Je voelt je als het ware een ambassadeur van het project. Er wordt een sterke emotionele band opgebouwd. ‘Wij’ gaan door te lopen ervoor zorgen dat er geld in het laatje komt voor het goede doel. (Acknowledgement)

Alom tweerichtingsverkeer in de communicatie. Er is interactie op Twitter en Facebook met de hashtag #lndm2016. Op hun Facebook-pagina wordt actief geconverseerd. Bij de start van de actie leerde ik Steven Terlaeken, de bedenker van de campagne kennen die ook zichtbaar aanwezig is en mee communiceert. Al snel werden we Twitter-volgers en Facebook-friends. Er kan samen gelopen worden met de drie meters en peter. Alweer mogelijkheden tot communicatie. (Dialogue)

De deelnemers worden emotioneel en functioneel beloond voor hun trouw. Aan aanmoedigingen, bedankjes en allerlei positieve feedback ontbreekt het niet. Af en toe is er een ludieke actie (sprint) waarbij je een T-shirt of een training met bekende lopers kan verdienen. (Incentivisation)

Ik besprak de case ook tijdens mijn college marketing toen het over pr, sponsoring en fundraising ging. Alweer WOM (Word Of Mouth). De deelnemers praten niet enkel met de organisatie maar met hun ruime omgeving. Iedereen vindt het tof. Wie zou dit nu niet OK vinden? Het zal moeilijk geweest zijn om dit jaar niets gehoord te hebben over KOTK of Loop Naar De Maan. Ik schreef er niet alleen over in deze blog maar stuurde e-mails naar mijn ruime kennissenkring met uitleg en de vraag om geld te schenken. Hetzelfde deed ik op Twitter en Facebook. En ruim tweeduizend andere deelnemers deden dit ook.

Hier zie je het resultaat:

lndm

Het is gelukt! Mijn financiële uitdaging heb ik ruim op tijd gehaald. Niet dat er enige verplichting aan verbonden was, het is wat ik graag wou bereiken. Ik beloofde mijn sponsors om zeker 1000 kilometer te lopen in deze ruim 6 maanden maar dat zal normaal wel lukken aangezien ik nog tijd heb tot 16 oktober. Dan eindigt de campagne. Als tegenprestatie ging ik de uitdaging aan dat ik mijn allereerste ultra-trail zou lopen als ik mijn streefbedrag bereikte. Belofte maakt schuld en het is dus officieel: begin maart 2017 loop ik de 50 km op de North C Trail. Ik smeer alvast mijn kuiten in.

Wachten

Het is weer iets nieuws dat je je pas kan inbeelden als je het al zelf meegemaakt hebt. Misschien is het een van de redenen waarom marathonlopers elkaar wereldwijd stilzwijgend verstaan en verbondenheid ervaren. Ik heb het over de laatste dagen voor een marathon. De eerste keer is misschien de akeligste? Ik hoop het althans want ik ben niet van plan om me elke keer tijdens marathon-week ellendig te gaan voelen. Denk in termen van nachtmerries en angstzweet. In detail treed ik niet. Het zal bij elke marathonloper andere vormen en proporties aannemen en ik wil aspiranten niet afschrikken.

Begrijp me niet verkeerd. Ik verlang naar zaterdag, naar het startschot in Hulst, de volle 42,195 km lopen en het overschrijden van de eindmeet in Terneuzen. Maar dat het nu maar gauw mag beginnen. De zenuwen gieren door mijn lijf. Goede moed vermengd met schrik, niet om af te zien maar om te falen. Ik moet dit niet doen maar wil het zo graag. Alleen heb ik jaren gedacht dat ik het misschien niet kan. Alle anderen wel maar ik niet. Nochtans is mijn man, net als zijn bestie Marc, een seriële marathon- en ultratrailloper. Maar zij zijn in mijn ogen hors catégorie. Het zou zot zijn om de vergelijking aan te gaan met sterke mannen die naast ‘gewone’ marathons ook de Antarctic Ice Marathon en 100 kilometer van Antarctica wonnen (Marc) of honderden kilometers in het hooggebergte trailen (Runcoach.be).

Lopen is grotendeels egocentrisch en het erover bloggen al zeker. Dat is een van de redenen waarom ik content ben dat de campagne Loop Naar De Maan nu bezig is. Dan kan ik het lopen opkrikken naar een niveau met maatschappelijke meerwaarde. Groot was mijn verbazing dat mijn uitdaging om tegen 16 oktober €1000 bijeen te sprokkelen schijnbaar redelijk bescheiden was. Bekenden en minder bekenden sponsorden mij al voor €740. Dat geeft een warm gevoel. Dat mensen betrokken zijn en dit project graag steunen. Dat ik via lopen, mensen activeer om een steentje bij te dragen in de strijd tegen kanker.

Zaterdag lever ik dus mijn persoonlijke strijd tegen de wind en mijn eigen grenzen. Zonder de steun van andere mensen zou ik hier niet klaar voor zijn.

  • Runcoach.be heeft me klaargestoomd.
  • Andere loopsters gaven me moed door de 2 voorbije weken als voorbeeld te dienen.
  • Mijn ouders zorgden voor de kinderen zodat ik me tijdens lange trainingen geen zorgen hoefde te maken.
  • De kinderen steunen me door te supporteren, mee te lopen of me op te wachten aan de finish.
  • Talrijke vrienden, collega’s en kennissen uiten via verschillende kanalen hun sympathie en wensen me geluk.

Zaterdag zet ik een droom in werkelijkheid om. Deze loopster is een dankbaar en gelukkig mens.