Loop naar de maan 2

AIDA. Attention. Interest. Desire. Action.
Ik zag dit teaser-filmpje met Saartje Vandendriessche ergens passeren. (Attention)

Aangezien ik graag loop en dit niet over een eenmalige loopwedstrijd ging waarbij je jezelf als loper laat sponsoren maar wel over een langdurige campagne van bijna 7 maanden om geld in te zamelen voor een nobel doel, Kom Op Tegen Kanker, sprak het idee mij enorm aan. (Interest)

Ik wou graag mijn steentje bijdragen en zou mijn best doen een zelf vooropgesteld streefbedrag van €1000 op te halen. (Desire)

Toen schreef ik mij enthousiast in voor de campagne Loop Naar De Maan van de niet-gouvernementele organisatie Kom Op tegen Kanker en schreef er prompt een blogje over. (Action)

Tot hier de nog steeds geldende oer-principes van communicatie. Het is zoals een axioma in wiskunde. Gooi ze absoluut niet weg. Marketing agency Dallas heeft IMHO prima werk geleverd. Hier lees je de volledige case. Maar wat onderscheidt deze succesvolle campagne van een zwakke campagne? Wat zijn de troeven?

ADIA. Acknowledgement, Dialogue, Incentivisation, Activation. (Steven Van Belleghem)
De organisatie is erkentelijk tegenover de deelnemende lopers. Dit wordt geuit via de website, social media-posts en een verwelkomende e-mail. Je voelt je als het ware een ambassadeur van het project. Er wordt een sterke emotionele band opgebouwd. ‘Wij’ gaan door te lopen ervoor zorgen dat er geld in het laatje komt voor het goede doel. (Acknowledgement)

Alom tweerichtingsverkeer in de communicatie. Er is interactie op Twitter en Facebook met de hashtag #lndm2016. Op hun Facebook-pagina wordt actief geconverseerd. Bij de start van de actie leerde ik Steven Terlaeken, de bedenker van de campagne kennen die ook zichtbaar aanwezig is en mee communiceert. Al snel werden we Twitter-volgers en Facebook-friends. Er kan samen gelopen worden met de drie meters en peter. Alweer mogelijkheden tot communicatie. (Dialogue)

De deelnemers worden emotioneel en functioneel beloond voor hun trouw. Aan aanmoedigingen, bedankjes en allerlei positieve feedback ontbreekt het niet. Af en toe is er een ludieke actie (sprint) waarbij je een T-shirt of een training met bekende lopers kan verdienen. (Incentivisation)

Ik besprak de case ook tijdens mijn college marketing toen het over pr, sponsoring en fundraising ging. Alweer WOM (Word Of Mouth). De deelnemers praten niet enkel met de organisatie maar met hun ruime omgeving. Iedereen vindt het tof. Wie zou dit nu niet OK vinden? Het zal moeilijk geweest zijn om dit jaar niets gehoord te hebben over KOTK of Loop Naar De Maan. Ik schreef er niet alleen over in deze blog maar stuurde e-mails naar mijn ruime kennissenkring met uitleg en de vraag om geld te schenken. Hetzelfde deed ik op Twitter en Facebook. En ruim tweeduizend andere deelnemers deden dit ook.

Hier zie je het resultaat:

lndm

Het is gelukt! Mijn financiële uitdaging heb ik ruim op tijd gehaald. Niet dat er enige verplichting aan verbonden was, het is wat ik graag wou bereiken. Ik beloofde mijn sponsors om zeker 1000 kilometer te lopen in deze ruim 6 maanden maar dat zal normaal wel lukken aangezien ik nog tijd heb tot 16 oktober. Dan eindigt de campagne. Als tegenprestatie ging ik de uitdaging aan dat ik mijn allereerste ultra-trail zou lopen als ik mijn streefbedrag bereikte. Belofte maakt schuld en het is dus officieel: begin maart 2017 loop ik de 50 km op de North C Trail. Ik smeer alvast mijn kuiten in.

Wachten

Het is weer iets nieuws dat je je pas kan inbeelden als je het al zelf meegemaakt hebt. Misschien is het een van de redenen waarom marathonlopers elkaar wereldwijd stilzwijgend verstaan en verbondenheid ervaren. Ik heb het over de laatste dagen voor een marathon. De eerste keer is misschien de akeligste? Ik hoop het althans want ik ben niet van plan om me elke keer tijdens marathon-week ellendig te gaan voelen. Denk in termen van nachtmerries en angstzweet. In detail treed ik niet. Het zal bij elke marathonloper andere vormen en proporties aannemen en ik wil aspiranten niet afschrikken.

Begrijp me niet verkeerd. Ik verlang naar zaterdag, naar het startschot in Hulst, de volle 42,195 km lopen en het overschrijden van de eindmeet in Terneuzen. Maar dat het nu maar gauw mag beginnen. De zenuwen gieren door mijn lijf. Goede moed vermengd met schrik, niet om af te zien maar om te falen. Ik moet dit niet doen maar wil het zo graag. Alleen heb ik jaren gedacht dat ik het misschien niet kan. Alle anderen wel maar ik niet. Nochtans is mijn man, net als zijn bestie Marc, een seriële marathon- en ultratrailloper. Maar zij zijn in mijn ogen hors catégorie. Het zou zot zijn om de vergelijking aan te gaan met sterke mannen die naast ‘gewone’ marathons ook de Antarctic Ice Marathon en 100 kilometer van Antarctica wonnen (Marc) of honderden kilometers in het hooggebergte trailen (Runcoach.be).

Lopen is grotendeels egocentrisch en het erover bloggen al zeker. Dat is een van de redenen waarom ik content ben dat de campagne Loop Naar De Maan nu bezig is. Dan kan ik het lopen opkrikken naar een niveau met maatschappelijke meerwaarde. Groot was mijn verbazing dat mijn uitdaging om tegen 16 oktober €1000 bijeen te sprokkelen schijnbaar redelijk bescheiden was. Bekenden en minder bekenden sponsorden mij al voor €740. Dat geeft een warm gevoel. Dat mensen betrokken zijn en dit project graag steunen. Dat ik via lopen, mensen activeer om een steentje bij te dragen in de strijd tegen kanker.

Zaterdag lever ik dus mijn persoonlijke strijd tegen de wind en mijn eigen grenzen. Zonder de steun van andere mensen zou ik hier niet klaar voor zijn.

  • Runcoach.be heeft me klaargestoomd.
  • Andere loopsters gaven me moed door de 2 voorbije weken als voorbeeld te dienen.
  • Mijn ouders zorgden voor de kinderen zodat ik me tijdens lange trainingen geen zorgen hoefde te maken.
  • De kinderen steunen me door te supporteren, mee te lopen of me op te wachten aan de finish.
  • Talrijke vrienden, collega’s en kennissen uiten via verschillende kanalen hun sympathie en wensen me geluk.

Zaterdag zet ik een droom in werkelijkheid om. Deze loopster is een dankbaar en gelukkig mens.

Fijne city run


Met mijn zestienjarige zoon lopen, geeft me vleugels. We praten en luisteren. Pure quality time. Voorlopig krijg ik hem enkel mee op 5 kilometer loopjes. Hij komt supporteren op mijn marathon. Dat vind ik geweldig.

Zijn eerste kilometers voor Loop Naar De Maan zijn hierbij een feit. Mijn teller staat na 5 dagen op 56 km. Die 1000 km moet lukken. Hopelijk die €1000 sponsoring ook.

The show must go on

Toen ik deze ochtend ontwaakte en besefte dat de terroristische aanslagen in Brussel geen nachtmerrie waren maar gisteren echt gebeurd waren, zonk de moed me in de schoenen. Geen zin om te gaan les geven, geen zin in ontbijt en geen zin om te lopen. Alles leek te banaal in de schaduw van de actualiteit der feiten en de tweedracht die haat probeert te oogsten. Bovendien dacht ik een blogpauze in te lassen. Wat baat het te bloggen over lopen en gezonde voeding in crisissen?

Tot hier de inkadering. Deze ochtend ontving ik het e-mailbericht van Loop Naar De Maan. Dat het vandaag begon. Samen met een paar duizend mensen lopen om Kom Op Tegen Kanker te steunen. De moed kwam terug aan de oppervlakte. De fenix en de vlam, weet je.

We gaan ons hoofd nu niet laten hangen.

Maandagavond was het niet gelukt om de gemiste kilometers van zondag deels in te halen. Na een drukke werkdag kwam ik om 19u met de kleinsten thuis. Eten, opruimen en kinderen in bed. Het was 21u en ik had nog ruim twee uren nodig om mijn voorbereidend werk voor de volgende dag af te maken.

Gisteren, dinsdag, was lopen onverwacht ook geen optie. Na een uiterste vreemde lesdag met geëmotioneerde studenten die zich moeilijk konden focussen, zat ik thuis. Mentaal verlamd.

Deze namiddag liep ik uiteindelijk tien mijlen langs het zeekanaal tijdens de balletles van de tweeling. Mijn eerste bijdrage voor Loop Naar De Maan. De eerste 5 km deden mijn scheenbenen pijn en pas na 10 km liep ik echt lekker.

Gelukkig had ik nog 6 km om in de flow te lopen. Ik wist dat ik geduldig moest zijn en dat de constante 1-2-3-4-inademen plus 1-2-3-uitademen zijn werk zou doen. Dat heb ik van Runcoach.be geleerd. Dat het uiteindelijk goed komt. En na regen altijd zonneschijn.

Loop naar de maan

Vanaf 23 maart tot 16 oktober kan iedereen kilometers lopen voor Kom Op Tegen Kanker met de actie Loop Naar De Maan. Ik maakte een account aan, creëerde het team Runcoach.be en formuleerde mijn uitdaging. Als ik €1000 sponsorgeld verzamel, loop ik 50 kilometer op de volgende North C Trail.

Ondertussen zijn we twee dagen verder, telt ons team van Runcoach.be al elf lopers en werd spontaan €70 gedoneerd voor mijn uitdaging. Als dit zo verder gaat, zal ik mijn doel halen en ontsnap ik niet aan mijn eerste ultra-trail.

Wil je ook met ons meelopen? Graag! Maak je hier je account aan en vul bij team Runcoach.be in.

Volgende week stel ik een communicatieplan op om sponsors te activeren maar houd je vooral niet in en sponsor nu al mee voor goed karma én visibiliteit indien gewenst. Klik op de knop Steun Katrien en haal je betaalkaart boven. Elk bedrag is mooi. Zo ziet dat eruit op mijn account:

lndm

Wat de marathon betreft, ook deze week loop ik naarstig verder. De 15 kilometer van woensdag werden om praktische, werkgerelateerde redenen uitgesteld naar gisteren donderdag waardoor ik twee trainingen op één werkdag had. Niet optimaal. Spierversterkende crosstraining voor de core power in de middagpauze. Lopen in de avond met wat tegenzin maar eenmaal de 6 kilometer voorbij o zo blij.

Daarna gezond eten, een warm bad en op tijd in bed.