Hongertjes en goestjes

  
Heb je echt honger? Of heb je gewoon zin? Belangrijk is om het verschil te herkennen. Als je honger met chocolade of chips probeert te bestrijden dan ben je niet goed bezig.

Natuurlijk heb ik soms zin in een zoete of zoute zonde. Dan overweeg ik de opties en beslis. Doe ik het nu, voorspel ik op korte termijn nog een dilemma en wacht ik tot dan of doe ik het vandaag helemaal niet? Als ik het doe, beperk ik de hoeveelheid. Beter mijn calorie inname besteden aan voedselrijk eten dat mijn algemeen welzijn en het lopen ten goede komt. 

Hoe meer ik loop, hoe minder mijn lichaam vraagt om ongezond voedsel. Dat maakt het wat gemakkelijker om minder te zondigen. 

Tot hier de pure goesting. Wat als je echt trek hebt? 

Je maag knort en je wil het niet tot een appelflauwte laten komen. Als je niet eet, gooi je je straks gegarandeerd op de aperitiefhapjes of de vergadertaart.

Dan eet ik een gezonde, stevige snack of ‘vierde’ maaltijd. Bijvoorbeeld 2 sneden volkoren spelt pompoenpittenbrood. Eentje met kokosolie en eentje met cashewnotenpasta. 

Calorieën met zelfs vet? Dat zeker maar je krijgt vezels, eiwitten en gezonde vetten binnen om je motor goed te laten draaien. Plus calcium, kalium, fosfor en magnesium. Vergelijk met een zelfde caloriegehalte aan pizza of gebak. Die zullen je geen duurzame energie schenken maar een klopje, buikvet en eventueel schuldgevoel. 

Hup, hup!

  
De intensiteit van het trainen wordt vanaf nu opgedreven dus alles in mijn druk programma ingepland krijgen, is extra uitdagend. 

Deze vooravond had ik een intervaltraining op de Brugse vesten waardoor mijn bips aanvoelt alsof ik uren op een koude, granieten vloer gezeten heb. 

Eerst 10 minuten lopen, dan 5 minuten uitvalpassen, stretchen en ‘sirtaki’ om dan 10 keer 1 minuut te sprinten gevolgd door 1 minuut wandelen. Dat is dubbel zoveel hard rennen als de intervaltraining van vorige week. Eindigen met 10 minuten lopen. Resultaat was 41 minuten lopen met een niet relevante gemiddelde snelheid en 6,65 km achter de rug.

Straks om 20u nog 40x 25 meter crawl zwemmen als crosstraining en daarna zal ik naar m’n bedje snakken. 

Update: net m’n kilometer crawl gezwommen in 30 minuten en als toemaatje nog 500 meter schoolslag in 10 minuten. 

Zalm en zo

  Lunch van Runcoach.be was een flink stuk verse zalm van de Brugse vismarkt op een bedje gewokte spruiten en broccoli rijkelijk getopt met gehakte peterselie, look, walnoten en amandels.
Bron van magnesium, ijzer, omega3 vetzuren, kalium en eiwitten. 

Tussen pot en pint

Mag ik voorstellen dat we het – tussen pot en pint  – even hebben over hardlopen & alcohol?  Eerst over alcohol, dan zijn we daar alvast van af. Uit betrouwbare bron (KCE) vernemen we dat één op tien Belgen te veel drinkt. “Te veel”, oftewel 14 glazen bij vrouwen en 21 glazen bij mannen. Per week, welteverstaan. Volgens […]

http://peterdegroof.com/2016/01/12/tussen-pot-en-pint/

Ontbijtgranen voor lopers

  Mijn persoonlijk voedingsadvies van Runcoach.be doet me waken over een voldoende inname van eiwitten en energie bij het ontbijt maar spoort aan om brood te beperken. Drie boterhammen met choco of confituur zijn voor mij uit den boze. Eentje met kalkoenfilet is ideaal aangevuld met fruit. 

Het liefst eet ik voor ontbijt warme havermoutpap bereid met soja- of notenmelk met een appel, banaan of in de zomer rode of blauwe bessen, spaarzaam bedekt met chiazaad en noten.

Maar nu kocht ik 2 soorten biologische ontbijtgranen als afwisseling. De eerste is Power Breakfast Mix van het merk He-Be, een Belgisch bedrijf gespecialiseerd in pure ontbijt- en snackproducten. 

De voedingswaarden zien er als volgt uit: 

  
De ingrediënten zijn een kleine helft havervlokken en verder gekiemde boekweit, chia zaad,goji bessen, rauwe cacao nibs en kokosbloesemsuiker.

Meng 30 à 50 gram met yoghurt of melk. Eventueel al de avond voordien klaarzetten voor een smeuïg resultaat. 

  Het tweede product is van het Britse Alara. Het bevat voor net niet de helft geroosterde tarwevlokken en havervlokken aangevuld met rozijnen, zonnebloempitten, geroosterde gerstvlokken, veenbessen, aardbeien en bosbessen. 

Ook dit product is vezel- en eiwitrijk: 

  
Allebei zijn ze heerlijk doch lijken ze vrij duur met een winkelprijs van €7,33 voor het pak van Alara (600 g) en €8,98 voor het pak van He-Be (350 g). Omgerekend per ontbijt kom ik aan 37 cent voor Alara en 73 cent voor He-Be. Wat best meevalt, ook als je beide prijzen vergelijkt. He-Be gebruikt duurdere ingrediënten. Tel daarbij de prijs van een stuk fruit, sojamelk en een koffie of thee en je hebt een energierijk, gezond ontbijt voor een aanvaardbare prijs.  

Boksen tegen de zeewind

  Vrijdag was het lopen functioneel – ik moest me verplaatsen van punt A naar B – wat een aangenaam gevoel was dankzij het nut. Vandaag was het anders. De geplande 90 minuten veroorzaakten een soort schuldgevoel ‘het is maandag en ik zou nu eigenlijk moeten werken’ wat onnozel is want het werk wordt vandaag opgeschoven om ergens rond 22u30 te eindigen. 

Misschien had ik niet zo veel zin in de training: een heen op de dijk van Oostende station met een ommetje op de pier naar Raversijde en na 45 minuten de terug op het strand tot Oostende. Heen en weer levert wel een symmetrische hoogtemetersgrafiek. Dat vind ik mooi.
  
   
 

Brugge-Moerbrugge-Oostkamp

  Gisteren heb ik functioneel gelopen zoals ik dat zelf noem. Ik moest namelijk een verplaatsing doen van ongeveer 10 km zonder over een wagen te beschikken en er stond een rustige loop van 60 minuten geprogrammeerd. De optie fietsen was dus niet van toepassing.
Alzo vertrok ik eerst per fiets naar het werk, voorzien van runners gear als extra bagage. Kledij, schoeisel maar ook een rugzakje. Ik zou me na het werk omkleden, werkkledij en materiaal in mijn kast opbergen om lopend te vertrekken. Sleutelbos, oplader en portefeuille moesten mee, vandaar het rugzakje. 

Ik wou immers tegen 14u45 in Oostkamp zijn waar mijn verse kledij, toiletgerief en auto op me wachtten. De zon scheen alsof het lente was doch de bomen waren volledig kaal. Ik volgde het jaagpad van het kanaal richting Gent en liep een heel stuk voorbij de brug van Moerbrugge om zo terug te keren richting Oostkamp. Anders vulde ik geen 60 minuten op. De tijdsdruk gaf me ook een beetje vleugels.

Het was een extreem drukke dag van werken, kinderen afhalen en brengen, optredens en tot 23u de bar openhouden van het Nieuwjaarsfeestje van de muziekschool. En toch kon ik mijn training doen. Ik moest immers in Oostkamp  geraken.