Bootpannenkoek


De kinderen associëren de zeilboot met pannenkoeken omdat wat ooit begon als een ludiek idee door herhaling bijna een ritueel geworden is. Op de boot bakt mama pannenkoeken. 

De voordelen van pannenkoek zijn legio. Dit gemakkelijk, snel te bereiden comfort food kan je zo lekker en gezond maken als je wil. Bovendien vult het de maag met gezelligheid. Het stilt meer dan louter de honger. 

Pannenkoeken zijn prima loopvoedsel. Bijgevolg heb ik de kinderen niet nodig als excuus om pannenkoeken te bakken. Na mijn stormloopje van 14 km op het strand bij 6-8 Beaufort van vorige donderdag kon ik mij een guilty pleasure verloven door een luxe lekkere variant te verorberen als post-run snack.

Typisch aan de boot is dat er geen keukenweegschaal is. Maar roeien met de riemen die je hebt, stimuleert de permanente ontwikkeling. Als je vertrekt van een pakje van een (halve) kilo bloem heb je geen weegschaal nodig. 

Ik kocht een pakje meergranen pannenkoekmix van De Nieuwe Band. Dat is een halve kilo voedzaam, duurzaam geteeld gerief. Goed voor het lijf, de natuur en tegelijk voor het mentale aspect. Met de staafmixer die we wel op de boot hebben, mengde ik dit met een koffielepel wijnsteen bakpoeder, één liter halfvolle melk, vier bio-eieren, een scheutje bio-olijfolie en snuifje zout. Het gladde deeg bakte ik dan in een braadpan met melkerijboter, jawel ook bio. En van graskoeien. (Voor de curieuzeneuzen: ik bak alles in één keer en wat overblijft, gaat in de koelkast bij gebrek aan mee-eters.)

De topping maakte het af: rijkelijk belegd met bosbessen en gebroken walnoten om dan te besprenkelen met een eetlepel gelei van acaciabloesem. Oprollen en 100% genieten.

Goed eten en drinken

Lekker eten, streelt je zinnen. Teveel eten, doet je klagen en wekt hoopvolle voornemens op. Kinderen die onvoldoende eten, baren ons zorgen. Honger in de wereld maakt ons boos.

Als het over eten gaat, heeft iedereen zijn zegje klaar. Logisch want hopelijk eet jij elke dag een aantal malen. Het onderwerp ‘eten’ laat niemand onberoerd maar geeft minder kans op ruzie in online en offline gesprekken dan pakweg verhoogde werklast, migratie in de wereld of politiek. Daarentegen verlaagt het eerder sociale drempels en het inspireert.

Maar je verdikt van lekker eten? Sommigen ontwikkelen een liefdes-haat-relatie met eten. Zou jij als gezonde mens elke dag een pilletje slikken dat je voor de hele dag van alle nodige voedingsstoffen voorziet zodat je je perfecte lichaam wordt? Gezellig is anders… en of het realistisch is dit vol te houden, stel ik ook in vraag. Ik wil voedsel zien, voelen en proeven. Het breken van een stukje chocolade tussen je tanden. Het samendrukken van een framboos in je mond. De geur van verse basilicum of koriander. Het bijten in een wrap met sla, avocado en in limoen gemarineerde kipfilet.

Daarom heb ik een hele tijd geleden aan mezelf beloofd: nooit meer maaltijdvervangers! Ik wil lekker eten op mijn bord. Helaas heeft Runcoach.be mij dat moeten doen ondervinden. Dat geef ik nu achteraf met beschaamde kaken toe. De dieet-industrie had mij doen geloven dat enkel proteïne-repen, shakes en allerlei puddingpoeders mij op het gewenste gewicht konden brengen. Nu weet ik dat vermageren een langdurig proces is dat geduld vergt. Je mag niet teveel ineens willen. Stap per stap meer lichaamsbeweging en je voeding gezonder maken in kwaliteit en kwantiteit. Het maakt niet uit hoe lang het duurt want zodra je eraan begonnen bent, voel je je beter in je vel. Reken minstens op een jaar.

Onder goed eten, versta ik puur, onbewerkt voedsel dat niet in een fabriek werd bereid. Natuurlijk eet ik ook eens een pizza van Dr.Oetker of een lasagne met risico op een oudepaardenvleesschandaal maar dat gebeurt misschien één keer om de twee maanden. Frietjes eten we zelden en halen we dan van de frituur. Je overdrijft best niet met bepaalde ingrediënten zoals vet en brood maar je moet niets schrappen. Geen black list anders riskeer je obsessief te verlangen naar een verboden vrucht.

Eten brengt mensen samen. Ontbijten met het gezin. Lunch met de collega’s. Kerstmaal met de familie. Etentjes met vrienden. Meestal hoort daar ook een aperitief en wijn bij. Gezellig toch? Voel je je sociaal verplicht om mee te drinken of is dat een eigen hersenspinsel? Misschien sta je er helemaal niet bij stil en daar heb ik natuurlijk niets op aan te merken. Het zit gewoon zo dat ik de laatste twee jaren een beetje ongerust werd omdat ik bijna dagelijks iets alcoholisch dronk omdat de sociale gelegenheid er steeds was. Hoewel ik mooi onder de officiële normen voor alcoholmisbruik bleef, voelde ik me daar niet lekker bij. Wat als zou blijken dat ik toch lichtjes verslaafd zou zijn? Dus ik sprong op de uitdaging ‘100 dagen zonder alcohol.’

Ondertussen drink ik al 29 dagen geen alcohol en voel me daar prima bij. Niemand heeft mij een boze noch spottende blik toegeworpen. Maar waarvoor ik blij ben: ik heb deze stof nog geen seconde gemist. Behalve die ene winteravond toen een goede vriend des huize afscheid kwam nemen om terug naar Antarctica te vertrekken. Hij en Runcoach.be openden een fles lekkere 16-jarige Lagavulin. Het aroma van deze Islay malt godendrank prikkelde me maar niet in die mate dat ik een glas wou. Als de 100 dagen om zijn en de gelegenheid is er, zal ik terug Scotse single malt of Japanse Nikka varianten in mijn lijf toelaten. Dat voorspel ik.

Voor wie geïnspireerd is door mijn alcohol abstinentie: doe het! 100 dagen zonder alcohol. Je spaart geld uit. Je huid wordt zachter. Je slaapt beter. Je hebt meer energie. Je hebt meer tijd. Je verliest gewicht. Mentaal voelt het bovendien prima.

Vind je 100 dagen te lang? Doe dan mee met de nationale campagne Tournée Minérale. Drink in februari geen alcohol. Registreer je op hun website. Laat je zelfs sponsoren ten voordele van de Stichting tegen Kanker. Gebruik de Alcoholcalculator en sta versteld hoeveel jij maandelijks uitspaart als je geen alcohol consumeert.

En wat staat er nu eigenlijk op de bovenste foto? Dat was mijn lunch van vrijdag. Dikke bloemkoolsoep met een schep Griekse yogurt en gehakte hazelnoten. Daarbij een salade van kleine blokjes rode biet, knolselder en appel. Met een vinaigretje van appelciderazijn. Scandinavisch receptje uit IJs en Vuur, een prachtig kookboek vol Scandinavische recepten, keukengeschiedenis en landschappen die je bijna doen verhuizen naar het Hoge Noorden. Daarbij een glas rodebietensap.

Is dat alles als lunch?!? Natuurlijk niet. Daarna volgde geroosterde groentensoep en heerlijke veganistische bataatcake. Receptjes van Sandra Bekkari uitgevoerd door Runcoach.be. Zus gaf mij bovendien het Hardloopreceptenboek van Runner’s World onder de kerstboom. Inspiratie voor jaren.

Dagen zonder alcohol

Het is een heel dik jaar geleden dat ik nog zo weinig gelopen heb als de voorbije twee weken. Tien dagen geleden liep ik de laatste keer en dat voelt aan als een eeuwigheid. Normaal zitten er hoogstens drie dagen tussen twee loopsessies. Doch braaf gehoorzaam ik mijn Runcoach.be die voorschrijft dat ik mijn lijf en geest nu rust moet gunnen na mijn ultra trail van 17 december. Maar van Oud op Nieuw gaan we lopen.

Vergeef me als ik ooit een tikkeltje bits reageerde als je me nietsvermoedend ludiek bestempelde als loopverslaafd. Dat klinkt even negatief als de leukerds die in mijn bijzijn over mijn looppassie zeggen dat ik goed zot ben of niet zoals een normale mens loop. Ze bedoelen het verzekers niet slecht.

Lopen maakt deel uit van mijn levensstijl. Net zoals sommigen tv kijken of kranten lezen of met vriendinnen gezellig gaan shoppen of met vrienden naar een voetbalstadion gaan. Je moet doen wat je graag doet. Bij mij is dat: veel en lang lopen.

Waarom?

  • Mijn hoofd wordt leeg zodat mijn gedachten helderder worden.
  • De landschappen, de natuurelementen – zoals de zeelucht, de streling van warme wind, de regendruppels op je huid – en het eventuele gezelschap ervaar ik als een geschenk van die dag.
  • Mijn energieniveau is in balans en hoog waardoor ik efficiënter presteer op werk en thuis.
  • Mijn humeur is best ok en dat is besmettelijk voor iedereen rond me. Kids, partner, collega’s, studenten.
  • Mijn zelfvertrouwen is prima waardoor ik constructief negatieve professionele boodschappen kan verzenden, ontvangen en beantwoorden. Ik ga niets uit de weg en voel me sterk en ondersteunend naar de andere.
  • Mijn lijf mag er eindelijk best zijn in mijn eigen ogen.
  • Ik verleg en leer mijn grenzen aanvaarden. Buiten de comfort zone, groei je geweldig.

Maar verslavend? Neen. Een gezonde gewoonte? Ja. Ik raad het iedereen aan.

Alcohol is sociaal aanvaard maar verslavend. Allerlei studies vertellen de mensheid hoeveel glaasjes je op mag per dag of per week per geslacht vooraleer je als alcoholieker gelabeld wordt. Best lage drempels vind ik dat persoonlijk. Ik dronk al eens graag een glas wijn (> 5 dagen per week) en het liefst van alle drank single malt (> 3 per maand). Of een lekker bier genre oude Orval voor een trail run, Keyte, Papegaei, hemelse Karmeliet, Orval en Sint-Bernardus triple. Brugse Zot niet te vergeten. Ijskoude witte Vedet in de zomer. Schuldgevoel en twijfel of dat echt niet schadelijk was, doken steeds op om te blijven hangen. Dronken was ik zeer zelden maar was dat misschien de gewenning? Wat zou de impact zijn op mijn lever? Mijn huid? Mijn gewicht? Kon ik wel zonder deze godendranken?

Verslaafd aan social media ben ik absoluut. Geen enkel probleem om dat toe te geven. Zeventien dagen geleden las ik op Facebook een publicatie van een vrouw die trots vertelde dat ze honderd dagen geen alcohol had gedronken. Een vriendin steunde haar dagelijks om vol te houden.

Zou ik dat kunnen? Mijn zoete zonde was geen snoep of gebak maar suiker vermomd als alcohol. Hoe zwaar zouden de cravings mij overvallen?

Zonder aarzelen sloot ik een pact met mezelf: ik zou dat ook doen! Zo geschiedde dat ik al zeventien dagen geen druppel alcohol tot mij nam. Niet na de trail run, niet op de kerstreceptie op het werk, niet op kerstavond, niet op kerstdag. Noppes. En de cravings? Welke cravings? Nog niet op mijn pad ontmoet. Het lopen en al de rest kunnen er maar baat bij hebben. Ik voel me nog beter zonder deze stof in mijn lichaam.

Hoe verenig jij lopen en alcohol drinken?

Pistoletje op zondag

Wat heeft Runcoach.be ons dit weekend culinair verwend! Mijn zondags ontbijt met pistoletje was dan ook super gezond en delicieus tegelijk.

Een havermoutbroodje uit Nooit Meer Diëten 2 met pompoen-gember spread van Allos. Kerstomaatjes en puntpaprika. Groene thee met citroengras, gember en granaatappel. Een halve roze pompelmoes. 

Het culinaire weekend begon met tajine van konijn en is nu afgelopen. Ik som even op. Allemaal home made.

  • Tajine van konijn met kikkererwten, pruimen, veel groenten en beetje couscous. Zonder bier. Recept uit NMD2.
  • Magere konijnenleverpaté.
  • Champignons gevuld met ricotta en geitenkaas en 2 soorten pesto: rode van gedroogde tomaat en groene van basilicum.
  • Pompoensoep (het enige wat ik dit weekend zelf maakte naast twee volkoren broden en platte kaas met tuinkruiden, peper en look.)
  • Wraps met spinazie, tomaat en in sinaasappelsap gemarineerde kipfilet.
  • Rundsburgertjes met kappertjes.
  • Granola.
  • Spaghettisaus bolognaise met volkorenpasta.

Nooit meer diëten dus.

Sandra en Lien

Appetijtelijke foto’s van je eten maken, vergt veel meer moeite als het een warme maaltijd betreft. Koude ontbijtjes en lunch slaatjes zijn betere fotomodellen.

Dat is één van de redenen waarom ik veel minder over voeding dan lopen blog. Maar ik heb zoveel inspiratie voor gezond eten om te delen en ik zit in tapering voor een grote loopwedstrijd dus kruip ik de komende dagen in mijn digitale pen met voedingstips in plaats van loopverslagjes.

Mijn grote goeroe is nog steeds Runcoach.be, niet alleen voor het lopen maar evenzeer als het over voeding gaat en hij is meestal de kok van dienst. De liefde gaat door de maag, is hier van toepassing. Hij kan super goed en snel lekkere, gezonde maaltijden bereiden. Wij hadden al lang de kookboeken Nooit Meer Diëten van Sandra Bekkari maar bladerden er vooral in. Foto’s kijken en lezen in bed. (Jawel, ik lees vaak kookboeken in bed.)

Tot voor kort kookten wij niet met haar recepten omdat onze eigen keuken op dezelfde principes gebaseerd is en wij zo onze eigen recepten hadden. Met dezelfde gezonde ingrediënten. Nu zijn we letterlijk de recepten uit de twee boeken gaan volgen en ik had niet verwacht dat er toch zo’n andere smaakaccenten zouden optreden met de ingrediënten die ons al jaren zo vertrouwd zijn. De details doen er toe als het over koken gaat. Out of box gaan. Nieuwe frisse wind.

Bijvoorbeeld: Groentenspreads zijn ons niet vreemd maar de wortelspread uit Sandra’s boek was subliem. We hebben maandagavond op onze zeilboot wraps gerold van de wortelspread, sla, lamsgehakt, tomaat en stukjes appel met zoete puntpaprika.


Heerlijk! Net als de ijsbergsla-wraps gevuld met avocado-puree en gerookte zalm. En vele andere recepten. Een andere presentatie dan wat je zelf gewoon bent, werkt ook inspirerend.

Als je nog cadeaus voor onder de sparrenboom zoekt: Nooit Meer Diëten  1, 2 en misschien al 3. Het ziet er allemaal zo simpel en snel te bereiden uit maar vergis je niet. Het betekent allesbehalve dat het niet bijzonder zou zijn. Eigenlijk zitten de gerechten geniaal in elkaar. Het moet niet ingewikkeld zijn om lekker en speciaal te zijn.

Maar als je andere inspiratie om te koken zoekt, kan ik ook de boeken Gezond Gulzig van Lien Willaert aanraden. Lien is van opleiding regisseur én voedingsdeskundige die samenwerkt met Universiteit Gent. Absoluut ook de moeite waard. Want verandering van spijs doet eten.

Warm en koud ontbijt

Wie niet van havermout houdt, ziet er vaak een hoopje braaksel in. Bij deze mensen verontschuldig ik me voor de foto.

Zelf houd ik dus enorm van het brokkenpapje en deel graag ter inspiratie het recept van mijn ontbijt van deze ochtend. Het eerste wat ik elke morgen doe als ik in de keuken kom, is een groot glas water drinken als vast deel van het ochtendritueel. Dan zet ik straffe koffie met de Bialetti en bereid een stevig doch voedzaam ontbijt.

Ingrediënten:

  • 2 kleine rijpe bananen of 1,5 grote
  • 1 koffielepel chiazaad
  • 1 koffielepel (zwart voor het visuele contrast) sesamzaad
  • 2 à 3 eetlepels havermout
  • 200 ml sojamelk of notenmelk

Ik kook de melk, het havermout en de chiazaadjes in een pannetje zodat het een papje wordt. Natuurlijk moet je af en toe roeren. Ondertussen plet ik de banaan in een soepbord en schik de brij aan de rand van het bord zodat er een lege ronde plek ik het midden vrijkomt om de havermoutpap in te gieten. Tenslotte strooi ik er het sesamzaad over.

Het contrast van de koude, zoete bananenpap met de hete ongezoete havermoutpap is een streling voor de smaakpapillen. Als je van havermout houdt of course.

Pure kookboeken


Vanavond kwam een bekende kookboekenschrijfster bij ons thuis op bezoek. Oorspronkelijk is ze regisseur maar de meesten kennen haar als voedingsspecialiste en kokkin. Of omdat ze de echtgenote is van een nog bekendere regisseur.

Het was rond etenstijd dus voorzagen we snel wat gezonde hapjes waaronder een bloemkool couscous met groene kruiden.


Best spannend om in de rapte na het werk op automatische piloot etenswaren voor te schotelen aan een professionele kokkin. Maar ook best aangenaam. Tijd voor een loopje nu!