Het koolhydratentaboe

Vooral bij vrouwen lijkt het populair om maaltijden enkel uit wat vlees en groenten samen te stellen en aardappelen, brood of andere koolhydraten te verbannen als waren ze vergif voor de lijn. Nochtans zijn koolhydraten brandstoffen die aan de basis liggen van een evenwichtige voeding.

Natuurlijk eet je beter op een doorsneedag geen 500 gram brood, witte rijst of pasta of frieten maar anderzijds te weinig (complexe) koolhydraten eten, verzwakt het lichaam en stuurt de man met de hamer onverbiddelijk langs bij duursporters. Koekjes en gebak eet je best uitzonderlijk en met mate. Ze bevatten niet alleen veel suiker maar ook veel vet. Met mate, dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan maar voedingsmiddelen volledig schrappen is erg moeilijk.

Op dagen dat je traint, mag of moet je meer eten maar weten wanneer, wat en hoeveel, is belangrijk om efficiënt te zijn. Carboloaden met vezelarme koolhydraten op de dagen voor een langdurige wedstrijd is dan weer een ander verhaal. Ik vind het best opletten geblazen maar begin het onder de knie te krijgen. De praktijk en het karakter moeten soms nog volgen.

Voor een vrouw van mijn leeftijd met mijn levensstijl zou een dagelijkse inname van 2200 kcal volstaan op rustdagen. Liefst verdeeld over 5 of 6 momenten met telkens ongeveer drie uren ertussen. Wil je vermageren, dan eet je minder maar iedereen heeft koolhydraten en gezonde vetten nodig dus deze stoffen pogen volledig te schrappen is echt niet goed.

Ondertussen sta ik al zes dagen ongewild op non-actief wat lopen, mountainbike en kajak betreft wegens een lumbago die niets met sporten te maken heeft doch met te lang in mijn tent liggen. Mijn krachttrainingen doe ik wel behalve twee reeksen die nu mechanisch niet lukken zoals op de rug liggen en de gestrekte benen vanuit liggende positie omhoog heffen met gewichten. Eerlijk? Ik heb schrik dat ik niet alleen ga verdikken als ik niet gauw 10 km of meer ga lopen of 50 km mountainbiken maar ook dat mijn conditie wegsmelt.

Ik heb dus van de nood een deugd gemaakt en verdiep me de laatste dagen in sportvoedingsleer. Tevens word ik in de keuken gespot tussen tuinkruiden, fijngehakte groenten en zelfgebakken volkoren speltbrood. Balen is voor een keer toegelaten. Nah.

De sportvoedingsformule voor duursporters

sportvoedingsformule.PNG

Gisterenavond nam ik deel aan het webinar van sportdiëtiste Stephanie Scheirlynck over sportvoeding voor duursporters. Ik kan al onmiddellijk verklappen dat dit insloeg als een bom en zijn effect niet gemist heeft. Het frappantste was voor mij het verschil in eten bij lopers, fietsers, triatleten en dat wat ik soms allemaal na elkaar bijeen train onder ultra lang sporten valt. Wat een heel verschillende voeding vergt dan als je pakweg enkel een middellange loop doet op een dag. Het klinkt raar maar ik eet dus te weinig op dagen dat ik intensief sport. De hele dag bescheiden eten alsof het ‘rustdag’ is en ’s avonds een grote biefstuk friet eten omdat je die dag 4500 kcal verbrandde, is geen goede oplossing.

Vooraf moest je een test maken om je huidige kennis over sportvoeding te bepalen. Omdat ik al wat weet dankzij de coaching die ik een jaar bij Runcoach.be volgde, was mijn score behoorlijk. De basiskennis over sportvoeding heb ik onder de knie maar ik moet door veranderde omstandigheden eigenlijk dringend overschakelen naar een hoger niveau. Trainen voor een multisport race vergt meer brandstof dan ik besefte. Vrijdag kwam ik op de fiets de man met de hamer tegen waardoor mijn voelsprieten als een antenne de info oppikten dat er een webinar over sportvoeding gepland was.

Stephanie was erg duidelijk en to the point met zeer nuttige informatie waardoor ik direct verkocht was om me te laten begeleiden op vlak van voeding. Ik heb dan ook een premium account gekocht bij Evermove om toegang te hebben tot alle modules en calculators met feedback.

Voor het sportvoedingsgedeelte zal ik dus deze weg inslaan maar tegelijk zal ik terug aankloppen bij Runcoach.be om mij te laten coachen voor de trainingen. Dat heb ik na vorige week beslist. Zoals ik momenteel bezig ben met sport zonder iemand die mij daarin bijstaat, zal ik mij opbranden. Dat voel ik. Ik heb iemand nodig die er de rem op zet want zelf wil ik altijd maar meer en meer trainen. Enerzijds uit schrik dat ik het anders niet zal kunnen, anderzijds omdat ik momenteel flirt met het gevoel van totale uitputting en de daaraan gekoppelde roes waarop ik drijf. Als ik niet op dat punt kom, blijf ik op mijn honger zitten en ik vind dat een beetje eng.

Waarom doe ik nu voor het voedingsgedeelte geen expliciet beroep op Runcoach.be? Doet dit geen afbreuk aan zijn expertise op vlak van voeding? Absoluut niet, kijk maar naar Vincent Pierins die hij coacht en alzo veel vermagerd is en van ‘bijna niet lopen’ geëvolueerd is naar ‘bijna klaar om een halve marathon te lopen’.

Knipsel

Ik wil echter de tijd die hij in mijn sportprogramma stopt beperkt houden zodat ik geen tijd afneem die hij beter aan betalende klanten voor coaching kan benutten. De tijd die hij wekelijks aan mijn voedingsadvies zou besteden, kan hij niet meer ‘verkopen’ om zijn boterham te verdienen. Eén van de kenmerken van de dienstverlenende sector: er is geen voorraad.  Misschien hoor ik bovendien liever niet van mijn levenspartner hoeveel en wat en wanneer ik mag eten. Want eerlijk: eten ligt gevoelig bij velen en ook bij mij. Conclusie: mijn trainingsschema’s laat ik aan hem over en mijn voeding zal ik daar op afstemmen met de sportvoedingsformule. En de mentale veerkracht is momenteel top.

Wordt vervolgd. Ik ben heel benieuwd.

belang sportvoedingBron: De sportvoedingsformule

Een sportontbijtje

image

Of fietsers net zoals lopers eten, moet ik nog uitvissen maar omdat mij vandaag een lange trotte toelacht, is de eerste maaltijd van de dag dit geworden. Twee bananen met vier grote scheppen yoghurt, bestrooid met cacao nibs en druifjes.

Vandaag ga ik namelijk werken op de campus in Kortrijk en verplaats me daarvoor vanuit Brugge per fiets. Dat deed ik nooit eerder en ik vind het spannend. Wat als ik verdwaal? Wat als ik fietspech krijg? Wat als ik trager vooruitga dan verwacht? Dat laatste kan ik counteren door ruim om tijd te vertrekken. Om 10u geef ik daar les, Google Maps zegt dat het 2u23 fietsen wordt voor de kortste weg die 46 km telt, dus als ik stipt om 7u vertrek, zou ik mooi op tijd moeten zijn om me te verfrissen en netjes present te zijn. Het betekent ook dat ik een rugzak zal dragen met daarin een kreukvrije jurk, pumps, handdoek en dergelijke.

Allez, ik ben ermee weg. Nadien laat ik wel horen hoe het meeviel. En of het voor herhaling vatbaar is.

Energiebommetjes

Timemanagement en voorraadbeheer in de keuken dragen bij tot een goed gevoel. Althans bij mij. De dingen netjes onder controle hebben zodat je ‘goed zo!’ kan denken. In deze context maakte ik tijdens de bereiding van de Kersengranola een tweede voorraad bewaarbaar eten dat zowel als snel ontbijt als pre-run snack kan dienen. Het concept komt uit Hardloopreceptenboek van Runner’s World. Het recept Studentenhaverballetjes met chocola werd lichtjes aangepast. Het is een geconcentreerde energetische caloriebom. Just saying.


Dit gebruikte ik:

  • 120 gram zonnebloempittenpasta (i.p.v. amandelpasta wegens niet in huis)
  • 4 eetlepels honing (i.p.v. 80 ml wat mij nogal erg zoet leek)
  • 1 eetlepel gembersiroop (eigen idee wegens verzot op gember)
  • 140 gram havermout
  • 30 gram pompoenpitten
  • 40 gram stukjes pure chocolade
  • 50 gram gedroogde kersen (i.p.v. 45 gram want dit was de rest van het potje na de bereiding van de granola.)
  • 1 eetlepel amandelpoeder (i.p.v. 18 gram amandelschilfers waarbij ik me afvraag waarom de indicatie een onafgerond getal zoals 18 betreft maar dat zal aan mij liggen dat ik me daar vragen bij stel.)
  • Hoopje kokosschilfers en cacaonibs (i.p.v. 55 gram geroosterde tarwekiemen want dat had ik niet.)

Laat de notenpasta en de honing op de traagste stand gedurende 2 minuten in de keukenrobot mixen met het hakmes.

Doe er geleidelijk aan de havermout bij gevolgd door de pompoenpitten, stukjes chocolade, kers en amandelpoeder. Nog ongeveer 1 minuut mixen.

Draai met je handen 24 balletjes van deze mix. Rol ze door de kokosschilfers en/of cacaonibs.


Leg ze in een afgedekte schaal of in mijn geval platte Tupperwaredoos voor beleg minstens 2 uren in de koelkast. Ze blijven tot 2 weken goed.

Voor een snel ontbijt kun je 2 balletjes eten wat goed is voor 210 kcal. Één balletje is een prima pre-run snack.

De troeven zijn dat dit niet alleen overheerlijk is maar dat je snel een voorraadje voor 2 weken kan aanleggen terwijl je iets anders bereidt in de keuken. Het is supergemakkelijk en je hebt geen fornuis of oven nodig. Bovendien vult dit erg goed wat belangrijk is voor een grote eter als ik.

Het nadeel is dat de ingrediënten niet goedkoop zijn maar door de kleine porties valt de prijs per portie best mee. Zowel voor de lijn als de portemonnee eet je er best geen 6 op een dag.

100 dagen geleden


Vandaag heb ik een specifiek, niet-sportief maar voedingsdoel bereikt. Het is meer dan 100 dagen geleden dat ik nog alcohol gedronken heb. En neen, ik heb ook geen pralines met een alcoholische vulling opgepeuzeld. 

De enige vreemde ervaring was dat sommigen twijfelden of ik al dan niet kampte met een alcoholverslaving toen ik mijn doel kenbaar maakte of tevreden verslag uitbracht over het gemak waarmee ik alcohol kon schrappen. Eerlijk gezegd verwachtte ik allerlei verschijnselen zoals cravings en onweerstaanbare drang tot meedrinken in gezelschap. Niet dus. De sociale druk viel ook zeer goed mee. Nooit had ik het gevoel dat het van mij werd verwacht om mee te drinken.

Achteraf: ik raad het iedereen aan om een lange periode alcohol te schrappen. Een maand lijkt me te kort om een merkbaar effect te ervaren. Je voelt je (nog) fitter, slaapt dieper en je spaart heel wat geld uit. Iets gaan drinken bvb. is al gauw een derde tot de helft goedkoper in vergelijking met de anderen in het gezelschap die streekbieren, cocktails of wijntjes drinken. 

Het zal nog even duren voor ik terug alcohol drink zelfs al is de uitdaging geslaagd. Ik grijp nu dus niet vlug naar de fles in het kader ‘eindelijk mag het weer’ of ‘ik heb het gemist. Waarschijnlijk zal alcohol vanaf nu heel af en toe geconsumeerd worden bij wijze van uitzondering omdat er een lekkere single malt op tafel komt. Als ik het nog zal lusten. 

Ondertussen heb ik een schat aan informatie over lekkere laagcalorische drankjes verzameld en uitgetest, gaande van gepimpt water tot mengsels van (bruisend) water met gember, kombucha, fruitsappen, thees, bloesem- en bessensiropen, schijfjes bloedsinaasappel en limoen. 

Op de foto zie je de laatste aanwinst die Runcoach.be uit de Colruyt meebracht: viooltjessiroop. Heerlijk om een Duvel-glas te vullen met een klein scheutje siroop, een beetje limoensap, heel veel ijskoud licht bruisend water en een schijfje limoen. Drinken maar! 

Kersengranola


Onder het motto ‘steeds verse home made granola in huis hebben’ bereidde ik de amandel-kersengranola uit het Hardloopreceptenboek van Runner’s World maar met een eigen interpretatie. Lees: ik had niet alle ingrediënten in voorraad maar gebruikte prima vervangers.

Dit heb ik gebruikt:

  • 6 eetlepels kokosolie (i.p.v. koolzaadolie)
  • 2 eetlepels honing
  • 4 eetlepels ahornsiroop (i.p.v. 60 ml)
  • 1/4 theelepel amandelextract
  • 240 gram havermout (i.p.v. 180)
  • 50 gram amandelschilfers
  • 20 gram amandelpoeder (Ik had maar 50 g schilfers en het recept vroeg 70 g.)
  • 35 gram gehakte cashewnoten 
  • 1 eetlepel kasha (eigen toevoeging, geroosterde boekweit alsook een personage uit Wizzy & Woppy, FYI)
  • 100 gram gedroogde kersen in stukjes gesneden (i.p.v. 75 g)

Wat ik niet gebruikte maar wel in het recept staat:

  • 1/2 kopje geroosterde tarwekiemen (niet in huis)
  • 1/2 theelepel kaneel (Runcoach.be lust dat niet.)
  • Mespuntje gemalen kruidnagel (niet in huis)
  • 1/2 theelepel vanille-extract (geen fan van)

De kokosolie liet ik smelten op een laag vuurtje. Daarna voegde ik de honing, ahornsiroop en amandelextract toe. 

Alle andere ingrediënten mengde ik door elkaar. Op een grote pizzavorm legde ik bakpapier en verdeelde er de gemengde ingrediënten op. Daarover goot ik de lauwe vloeistof en roerde alles goed door elkaar.

De oven verwarmde ik op 180 graden, de pizzavorm schoof ik er in en om de 5 à 10 minuten mengde ik alles nog eens goed door elkaar tot de granola krokant en goudbruin was.

Laten afkoelen en in een glazen pot bewaren. Ze zeggen drie weken maar van mijn vorige pot at ik 6 weken. Geen enkel probleem behalve dat mijn smaakpapillen toe waren aan een nieuwe granola variant. Kersengranola dus.

Bootpannenkoek


De kinderen associëren de zeilboot met pannenkoeken omdat wat ooit begon als een ludiek idee door herhaling bijna een ritueel geworden is. Op de boot bakt mama pannenkoeken. 

De voordelen van pannenkoek zijn legio. Dit gemakkelijk, snel te bereiden comfort food kan je zo lekker en gezond maken als je wil. Bovendien vult het de maag met gezelligheid. Het stilt meer dan louter de honger. 

Pannenkoeken zijn prima loopvoedsel. Bijgevolg heb ik de kinderen niet nodig als excuus om pannenkoeken te bakken. Na mijn stormloopje van 14 km op het strand bij 6-8 Beaufort van vorige donderdag kon ik mij een guilty pleasure verloven door een luxe lekkere variant te verorberen als post-run snack.

Typisch aan de boot is dat er geen keukenweegschaal is. Maar roeien met de riemen die je hebt, stimuleert de permanente ontwikkeling. Als je vertrekt van een pakje van een (halve) kilo bloem heb je geen weegschaal nodig. 

Ik kocht een pakje meergranen pannenkoekmix van De Nieuwe Band. Dat is een halve kilo voedzaam, duurzaam geteeld gerief. Goed voor het lijf, de natuur en tegelijk voor het mentale aspect. Met de staafmixer die we wel op de boot hebben, mengde ik dit met een koffielepel wijnsteen bakpoeder, één liter halfvolle melk, vier bio-eieren, een scheutje bio-olijfolie en snuifje zout. Het gladde deeg bakte ik dan in een braadpan met melkerijboter, jawel ook bio. En van graskoeien. (Voor de curieuzeneuzen: ik bak alles in één keer en wat overblijft, gaat in de koelkast bij gebrek aan mee-eters.)

De topping maakte het af: rijkelijk belegd met bosbessen en gebroken walnoten om dan te besprenkelen met een eetlepel gelei van acaciabloesem. Oprollen en 100% genieten.