Wat als je een ijsbeer ontmoet en meer vragen voor Dixie Dansercoer

Mooi interview met Dixie Dansercoer. Over Trail Run Expeditions in Groenland.

Fit Met Lien

Dag Dixie! Welkom bij Fitmetlien.com. In mei trek ik met jullie (Dixie en Dominiek) richting Groenland voor 5 dagen loop- en vriesplezier! Natuurlijk heb ik daar duizend vragen bij en doe ik het (eerlijk gezegd) ook een beetje in mijn broek als ik eraan denk. Vergeef me daarom deze gênant eerlijke vragen! Als ik ermee zit, mijn lezers vast ook! Hier gaan we!

Van Dominiek hoorde ik dat je een fanatiek loper bent (uiteraard). Hoe is die passie ooit voor jou begonnen?
Het is allemaal zeer organisch gegroeid: al lopend in de bossen rondom mijn ouderlijk huis in Linden, al dan niet met de scouts spelenderwijs of gewoon zin om te gaan lopen, waarschijnlijk onder de indruk van onze toenmalige Olympiers. Eéntje daarvan was Willy Polleunis, die ook in Linden woonde en elke zondag liepen wij samen, wat voor mij natuurlijk een enorm privilege was en waarbij ik als…

View original post 1.609 woorden meer

Back in the running

Vanmorgen vrij vroeg was het eindelijk zo ver. Het moment was aangebroken om na 7 weken loopstilte me terug aan een loopje te wagen.

Om half zeven in een short die ik in de Pyreneeën kocht en met twee bovenlagen en buff rond de hals zette ik aan. De stad sliep nog en het was frisser dan ik gedacht had maar dat vond ik best grappig. Ijzige vingers konden me niet deren. Daarvoor was ik te zeer in mijn nopjes. Ik genoot van de koude lucht op de warme blote huid van mijn benen. Dit had ik gemist.

Geen idee welk tempo aan de orde was maar ik hield me rustig zoals Runcoach.be had opgedragen in de hervatte wekelijkse coaching. De vijf kilometer waren zo om en achteraf hoorde ik van hem dat hij gedacht had dat ik me niet aan deze afstand zou houden maar het dubbele zou lopen. Nee hoor, ik moest immers op tijd in de zaterdagles geraken.

Ik was zo content dat ik terug kon lopen, dat het voelde alsof ik nooit was gestopt en dat ik mijn eerste vijf km in 28 minuten zou afwerken, was een oppeppende extra. Yes!

Thuis heb ik goed gestretcht en dan mijn reeksen planking en burpees afgewerkt. In het filmpje kan je zien wat ik daarbij doe. Core stability was een van de weinige trainingen die ik tijdens mijn looppauze onderhield. In de kerstvakantie heb ik ook twee keer 40 km gemountainbiked maar daar hield het mee op. Geen kajak, geen zwemmen, niets. 😶

<<<

Nog nooit zat ik daarna zo gefocust in de les. Als het van mij afhangt, pik ik elke ochtend zo’n nuchter loopje om de dag te beginnen. Maar nu moet ik wachten tot donderdag van de coach. Dan mag ik acht kilometers malen.

En mijn voeten? Eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat ik wel iets voel onder mijn hielen maar ik zal het lopen zeer voorzichtig terug opbouwen. Beloofd.

Herrijzen

Het dateert van 7 december dat ik nog eens heb gelopen. Door omstandigheden waaronder oververmoeidheid en half ziek zijn, liep ik daarna zo’n tien dagen niet meer. Mijn voeten deden minder pijn en ik besefte dat een zevental weken wachten met lopen een oplossing zou kunnen bieden voor de vervloekte hielspoor die beide voeten een verbrijzeld gevoel gaven dat me bij momenten ’s nachts wakker hield. Een looppauze is alles behalve leuk maar was noodzakelijk. De kilo’s besluipen me en de moed is zoek maar de voeten moesten genezen.

Morgenochtend breekt het tijdstip aan dat ik voorzichtig terug van start ga met een vijfkilometerloopje. Mijn loopuitrusting ligt klaar naast bed, mijn wekker staat om 6u15, mijn blogje sluit ik snel af om in dromenland te duiken. Waar geen hielspoor bestaat en overal heuvels, bergen, bossen, duinen en stranden zijn om eindeloos te door te rennen.