De Koppenberg en het zwarte gat

Zaterdag waren Runcoach.be en ik in Melden, deelgemeente van Oudenaarde en één van de trekpleisters der Vlaamse Ardennen. Melden ligt namelijk aan de voet van de Koppenberg. We kwamen dan ook om een beetje heuveltraining te genieten en de vleugels van het lopend afdalen te voelen.


Het klimwerk was onmiddellijk in the face met als start de – naar Vlaamse normen – lange klim op de wereldberoemde kasseien van de Koppenberg. De regen maakte de beklimming nog wat zwaarder door de spekgladde ronde stenen.

We bereikten gauw het Koppenbergbos. Daar huppelden we bergop en bergaf over de boomwortels, plassen, boomstammen en brugjes langs paden vol roestbruine bladeren.


We liepen de bosheuvel een vijftal keer op en af in een klein uur tijd wat goed was voor 8 km met 224 positieve hoogtemeters, veel modder en voldoening. Door de regen moest het niet meer zijn. Dat was het dan, dacht ik.

Runcoach.be stelde doodleuk voor om in Melden te overnachten zodat we op zondagochtend nog eens konden trainen op de heuvels. Daarop was ik niet voorzien maar het kon in principe omdat we twee dagen kinderloos waren. Vooruit dan maar. Toiletgerief, vers ondergoed en sokken kan je overal kopen dus dat was geen probleem. Mijn smartphone zou wel leeg lopen zonder oplader en dat vond ik geen leuk vooruitzicht. Het betekende lopen zonder besef van tijd, afstand en afgelegd parcours op voor mij redelijk onbekend terrein.

De zondagochtend liet ik me dus opslokken door dit zwarte gat zonder technologie. Geen Strava, geen tijdsbesef, geen statistieken. We vertrokken om 9u en namen weer direct de kasseiweg naar de top van de Koppenberg om het gelijknamig bos in te duiken.

Na de afdaling volgden we een extreem modderig pad door de velden dat weer volledig klimmend verliep. Toen kwamen we aan een grote baan die we overstaken om weer door velden te lopen tot we een volgend heuvelbos doorkruisten. Geen idee welk bos maar de rondingen van deze heuvel waren prachtig. We liepen later voorbij een watermolen en over een verharde weg door een veld tot we een fietspad bereikten dat vroeger een spoorweg was. Zo kwamen we terug in Melden.

Een sporthorloge had ik niet bij. Runcoach.be loopt altijd zonder meting, behalve die ene keer toen we Strava uittestten. Hij was verbaasd dat ik blokkeerde op het gebrek aan tracking. Dat het voor mij een mentale inspanning vergde om te lopen zonder te meten hoe ver en hoe lang. We waren terug om 10u49. De rest is een mysterie maar vooral een herinnering aan een mooie ochtend waar de zonnestralen en de modderspatten op mijn blote benen het eerste lentegevoel opgewekt hebben.

Auteur: katrn

Passion for trail running, mountain bike and kayak.

2 gedachten over “De Koppenberg en het zwarte gat”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s