Waar is de lente?


Dat het nu maar gauw lente wordt. Behalve de duinen en stranden van de Noordzee ligt de natuur er maar troosteloos bij in deze tijd van het jaar. Lopen in de bossen lijkt een doodse bedoening, de loslopende honden niet meegeteld. (Off topic: Ik háát het dat mensen hun honden niet aan de lijn houden op strand of bos. “Dat hij niets zal doen”, boeit mij niet. Ik ken u en uw hond niet. Houd uw hond dicht bij u en ja, ik gil als uw geliefd huisdier mij met zijn tong uit de muil frontaal tegemoet loopt.)

Grijze dagen en grauwe bossen dus. Toch doet het deugd om jezelf naar buiten te jagen voor een wandeling of loopje. Want binnen zitten, kan je daarna doen. Buiten kan je energie bijtanken, eens uitwaaien en los lopen.

Ik had alweer zelfmedelijden omdat ik vanochtend (zondag) moest werken. Het lijkt alsof ik nooit rust in mijn hoofd vind doordat mijn job geen begin- en einduren heeft maar een enorme waslijst van heel veel opdrachten is. Ik had de noen, 12u, als grens gesteld. Daarmee moest het klaar zijn. Mijn dagelijkse portie geluk lag in het feit dát het klaar was. Morgen begint een nieuw semester op de campus met nieuwe studentengroepen en één nieuw opleidingsonderdeel bij studenten die ik wel al ken. Ik smeer mijn stembanden en stel mijn arendsoog scherp. Klaar om er een lap op te geven en de studenten te enthousiasmeren voor marketing, marktonderzoek en IT.

Veel moeten werken is één ding maar het constant achter de feiten hollen is nog andere koek. Het is de vrees voor dat laatste dat mij enorm stresseert. Ik breng het er goed vanaf maar de prijs die ik (en dus m’n gezin) ervoor moeten betalen, is niet mals. Het is voortdurend balanceren op een slappe koord. Proberen om niet de kaart te trekken van het zagen en klagen.

Na de lunch volgde een korte power nap in de fauteuil. Dan met Runcoach.be 3 kinderen meenemen naar het bos. Eentje is ziek en blijft thuis. Lang wegblijven, is dus niet aan de orde. Twee grote gaan niet mee want fietsen naar de bioscoop.

En zo konden drie meisjes in de speeltuin van het bos ravotten onder toezicht van Runcoach.be die zelf al voor dag en dauw een dikke 10 mijlen met een klant was gaan lopen. Ondertussen kon mama Katrien een klein half uurtje door de bossen hollen en over de boomwortels en modderplassen springen. En deugd dat dat deed!

Auteur: katrn

Passion for trail running, mountain bike and kayak.

2 gedachten over “Waar is de lente?”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s