Glow in the dark


Eerlijk is eerlijk. Ware het niet dat ik absoluut mijn uitdaging om 1000 km in een half jaar te lopen voor de actie Loop Naar De Maan van Kom Op Tegen Kanker wil verwezenlijken, ik had na de marathon van twee weken geleden een looppauze ingelast. Lees: ik vertrek al twee weken puur op volhardendheid want heb niet veel zin om te starten. Maar eenmaal op dreef, geniet ik van het lopen.


Als ik tegen 14 oktober mijn 1000 km wil halen, zal ik nog een tandje moeten bij steken door elke dag 6 km te lopen. Of om de drie dagen 20 km wat te tijdrovend is tijdens de eerste lesweken van het academiejaar. Wat marge kan geen kwaad.

Een beetje peptalk ook niet want die activering van de start valt mij momenteel het zwaarst. Nog 77 km en dan ga ik mijn verjaardag vieren. Met mijn allereerste obstacle run ooit. Een ideetje van mijn zus: we gaan samen deelnemen aan de Mystery Run in Oudenaarde. 12 km avontuur, laat maar komen!

Pure kookboeken


Vanavond kwam een bekende kookboekenschrijfster bij ons thuis op bezoek. Oorspronkelijk is ze regisseur maar de meesten kennen haar als voedingsspecialiste en kokkin. Of omdat ze de echtgenote is van een nog bekendere regisseur.

Het was rond etenstijd dus voorzagen we snel wat gezonde hapjes waaronder een bloemkool couscous met groene kruiden.


Best spannend om in de rapte na het werk op automatische piloot etenswaren voor te schotelen aan een professionele kokkin. Maar ook best aangenaam. Tijd voor een loopje nu!

Pladijs en kleur op je bord


Wandelen in een zonnig Oostende met Runcoach.be en dankbaar genieten van de simpele dingen. Zoals uiterst verse vis van de vismijn kopen voor een snelle, lekkere en gezonde lunch. Hier volgt zijn receptje. Kan het nog eenvoudiger?

Nodig voor twee personen: 2 bataten, 1 gele en 1 groene paprika, 1 groen Spaans pepertje, 2 pladijzen, peper, zout en olijfolie.

Snijd de zoete patat in stukjes en kook hem gaar. Snijd de paprika en de peper in stukken en roerbak in een beetje olijfolie. Bak de vis in zijn vel in een beetje olijfolie.

That’s it. Varieer naar believen met andere witte vissoorten en extra groene kruiden. 

De Baskische Apuko Extrem

De tweede reden waarom ik asap gerecupereerd wou zijn van de marathon van vorige zondag, naast mijn 1000 km uitdaging, is dat mijn eerste ultra trail run in zicht is.

Eind oktober zal ik de Maratón Trail Apuko Extrem lopen vanuit Zamarillo, nabij Bilbao. Door de bossen, over heuvels en bergen gedurende 45,5 km en 2800 of 3500* positieve hoogtemeters zal mijn uithoudingsvermogen op de proef gesteld worden. Het wordt niet alleen een fysieke maar vooral een lange mentale oefening in zelfvertrouwen, kracht en positief denken in een prachtige doch eenzame omgeving.

Dringend tijd dat ik eindelijk trekking poles aanschaf zodat ik er op voorhand kan mee oefenen.

Mijn naam staat in de inschrijvingslijst te blinken als vreemde eend in de bijt tussen een massa Spaanse en Baskische namen. Best wel spannend. En aardrijkskunde is niet m’n sterkste kant want ik schreef eerst Catalaans. Steek het op de drukte van tegenwoordig.

Ik vond er ook een profiel van de hoogtemeters.

En een filmpje van twee jaar geleden dat mij al doet watertanden om dit terrein te belopen. Zeker eens klikken en kijken, ik had ook eerst mijn bedenkingen bij het begin.

*volgens Trace de Trail zullen er 2800D+ zijn en volgens Runedia 3500D+. De waarheid ligt waarschijnlijk ergens tussenin.

Zwart sesamzaad en zo

Ziehier een gezond doch lekker gerechtje ontsproten aan eigen brein en door toevalligheden. Veganistisch, glutenvrij en met een luiewijventruc.

Nodig: 1 zoete patat in blokjes, 200 gr pompoenblokjes, olijfolie, klein blikje linzen van de Aldi, komijnpoeder, zwarte peper, venkelzaad, curcuma, zout, 7 amandels, zwart sesamzaad bvb. 3 koffielepels.

Bereidingstijd ongeveer 15 minuten.

Kook de zoete patat en de pompoen kort. Ondertussen zet je de blender klaar en doe je het blikje linzen, de in stukjes gesneden amandels en alle specerijen er in. De sesamzaadjes mix ik liever niet mee.

Als de patat en pompoen ongeveer gaar zijn – en dat gebeurt sneller dan je denkt – stoof je ze nog wat in een scheutje olijfolie. Tot je een smeuïge massa verkrijgt.

Leeg je kookpot in de blender en gebruik een pannenlekker om het verlies te minimaliseren. Mixen en nadien pas 2 koffielepels sesamzaad erdoor roeren.

Serveer de spread in een schaaltje en omdat het oog ook wat wil, strooi je er nog wat groene kruiden zoals basilicum, koriander of peterselie op. Werk af met een laatste lepeltje zwart sesamzaad.

Lekker op toastjes, brood, met quinoa of gewoon uitlepelen.

Ik kan nog lopen

Het eerste loopje na de IFF-marathon ging lekker. Tijdens de lunchpauze liep ik door mijn vertrouwde Tilleghembos. Het was een zalige manier om energie op te doen tijdens de hectische werkweken van tegenwoordig. Na de pauze kon ik er weer helemaal tegen. 

Ik was content met m’n statistiekjes en mijn uitstekende recuperatie. Op enkele vervelende teennagels na. Als je begrijpt wat ik bedoel. 

Tweede marathon

Na een extreem drukke maar productieve werkweek met minderwaardige nachtrust ontwaakte ik gisteren toch vol energie en met blinkende ogen. Ondanks nachtmerries over een ongewenste zwangerschap maar toch de marathon lopen – wat niet weet niet deert – tot hopeloos te laat komen aan de startplaats, had ik de voorbije nacht lekker geslapen.

Koude douche om de spieren te verkwikken, ontbijt verorberen en looptenue aantrekken. Klaar om te vertrekken en zin om de In Flanders Fields Marathon te lopen.

Mijn man Runcoach.be en ik kwamen netjes op tijd aan in Nieuwpoort waar ik mijn borstnummer 80, veterbadge voor de tijdregistratie en T-shirt voor mijn begeleidende fietser in de Vijsmijn afhaalde. Runcoach.be zou immers meefietsen vanaf km 18. Dat is in Diksmuide aan de IJzertoren. Vanaf dat punt mag dat mits registratie vooraf en oranje begeleidersshirt.

We ontmoetten ginder onze goede vrienden Marc en Michele. Voor mij slechts de tweede maar voor Marc was dit zijn tachtigste marathon. Michele haar ondersteunende rol was dezelfde en net even belangrijk als tijdens mijn eerste marathon want ook deze keer maakte de marathon geen lus maar een lijn van A naar B. Je kan vroeg de bus nemen en je bagage afgeven aan de organisatie maar een vriendin die dat enthousiast voor jou doet, is op marathon-dag een dankbaar surplus.

In afwachting van het startschot ontmoette ik andere marathonlopers die ik daar verwachtte. De Antwerpse Voorvoetlander Raf die erg sympathiek bleek te zijn. Facebook friend Benny, 63 jaar, op pensioen maar toch eventjes een marathon lopen, mijn huisarts Lut, in de verte Filip en Runcoach.be-klant Tom. Babbel-de-babbel en dan plots een schot en mensen die voorwaarts stappen, over de startlijn passeren en dan lopen. 42,198 km aan een stuk de krachten doseren.

Ik liep bewust traag met het plan elke km in 6’30” te vervolmaken. Zo kwam ik na 18 km mooi op schema aan de IJzertoren in Diksmuide waar eerst loopmaat aka snelle marathonloper Joffrey en zijn vrouw Inge stonden te supporteren. Even daarna passeerde ik Michele en Runcoach.be die zijn fiets op sprong om de rest van de marathon bij mij te blijven.

Het lukte me niet om de 6’30” te behouden om allerlei redenen. De zon, de zure oprispingen en het kokhalzen, de schrik voor blessures – ik wist dat Tom op km 18 gestopt was door zijn knie -, de ademhalingsproblemen die een paar keer tot zuurstoftekort en duizeligheid leidden, de hoofdpijn, de stress, de faalangst, de eentonigheid van de loopbeweging. Maar nooit pijn in mijn benen en ik stopte nooit met lopen dankzij de aanwezigheid van mijn Runcoach.be. Ik liep in een roes, een waas en langs prachtig water van de IJzer en de Ieperlee.

Soms stonden de tranen in mijn ogen maar ik dacht aan wat m’n beste vriendin me gestuurd had voor de start: niet denken aan die andere lopers die sneller zijn, wel aan die 99% mensen die geen marathon lopen.

Het einde kwam in zicht en op 41 km riep Isabel me aanmoedigend toe. Ik moest op m’n tanden bijten om niet te huilen. Je beleeft extreme ups en downs als je een marathon loopt.

Net voor de Menenpoort was het Nathalie die supporterde. Door de Menenpoort lopen na 41,5 km waar duizenden namen van gesneuvelde soldaten in de muren gekapt zijn was een heel intense ervaring. Als je vrede zou kunnen bekomen door eindeloos te lopen, zou ik lopen tot ik er bij neer viel. Helaas.

Toen kwam ik op de Ieperse markt om te finishen. Moe maar tevreden.

Aanmoedigingen, medaille, finishers T-shirt, Runcoach.be en alles beleven als een droom. Is het echt gedaan?

Ik heb er absoluut geen spijt van maar heb geleerd dat ik niet gemaakt ben om marathons te lopen.

Finishen in 5 uren en ademhalingsproblemen onderweg.  Zo fantastisch voelde dat niet. Eerlijk is eerlijk. Het zou niet mogen gezien mijn prima trainingen ter voorbereiding. Marathon lopen is niet mijn sport. Trail running op die afstand echter wel. Dat is gisteren weer bevestigd. Mijn uithoudingsvermogen en kracht zijn er. Mijn snelheid echter niet.

Deze marathon zou ik om twee redenen traag lopen maar hij was trager dan gepland. De eerste reden was geen geheim: ik wil asap recupereren om op tijd aan mijn 1000 km lopen te geraken om mijn uitdaging voor Loop Naar De Maan te halen. De andere reden zou ik na de marathon verklappen. Deze marathon was een training voor mijn allereerste ultra trail die ik dit jaar nog zal lopen. Ook daarom moest ik snel recupereren en dus traag lopen. De details vertel ik een volgende keer.