Kalmthoutse Heide

The unbearable lightness of being of eerder: the bearable running in hot sand? Gisteren kon ik weer de lessen in bescheidenheid die trail lopen je meedogenloos in het gezicht smijt, aan den lijve ondervinden.

Het voornemen was om 35 km in de Kalmthoutse en Ossendrechtse Heide te rennen. De omgeving is daar prachtig maar de droge hitte in combinatie met de ondergrond had ik een tikkeltje onderschat. De volgende keer zou ’s ochtends in de winter beter zijn voor iemand met mijn fysiek vermogen. Bepaalde stukken in de heide zijn net een hete braadpan. Geen wonder dat daar soms bosbranden zijn. De positieve hoogtemeters vielen nog mee. We liepen een verticale stijging van 164 meter in het zand. Volgende zondag zullen het er zo’n 500 zijn op de Trail van de Vlaamse Ardennen. Niet in het zand maar door weiden en bossen.


De droge hitte van de heide speelde me parten. Na 18 km in het zand op en neer lopen, vreesde ik plots van mijn sus te draaien en kon dat niet verstoppen voor Runcoach.be. Hij stelde voor om de kortste weg terug te nemen zodat we nog maar 6 km zouden lopen in plaats van 17. Ik pruttelde niet eens tegen want deze loop in de zengende hitte was nogmaals een bevestiging dat ik niet geschapen ben om lange uithoudingsloopjes in dergelijke weersomstandigheden te ondernemen. Mijn brein kookte. (Waarom kan hij dit wel en ik niet?)

Na 24 kilometer en een klets lopen waren we terug bij de auto. Mijn camelbag met 2 liter water had ik tijdens het lopen volledig leeggedronken. Dat had ik niet verwacht. In de Ardennen of Alpen heb ik nooit zoveel gedronken tijdens trail runs van 25 à 40 km. Het was daar natuurlijk niet zo droog.


Ondertussen begint het spannend te worden of ik mijn 1000 kilometer nog zal kunnen lopen tegen 16 oktober. Ik zit nu aan 734 km dus moet nog gemiddeld 30 km per week lopen. Dat lijkt niet veel dus goed doenbaar maar ik zit met verplichte rustperiodes wegens 2 wedstrijden. Deze week mag ik slechts 3 keer 3 km lopen omdat zondag 21 km trail lopen volgt. Drie weken daarna een marathon gevolgd door een rustperiode van drie weken. Wanneer ga ik die resterende 266 km dan lopen? Wie zal het zeggen?

Auteur: katrn

Hoi hoi! Doei!

2 thoughts on “Kalmthoutse Heide”

  1. herkenbaar 🙂
    ik heb leren lopen op de heide.
    ’t is er gemiddeld één of twee graden warmer dan elders, microklimaatje.
    als het echt heet is vermijd je best de grote zandvlaktes (achter de mont noir enz).
    je hebt wel enorm mooie paadjes in de schaduw van dennen- of loofbomen toch,
    je moet het Hertenpad maar es proberen. de max!
    loop ze!
    raf

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s