Kanaal van Walcheren


Vandaag liepen we van de Westerschelde (Vlissingen) langs het Kanaal van Walcheren naar Veere en terug. Nu ja, ik strandde bij het teruglopen na 24 km in Middelburg waarna Runcoach.be me verbood de resterende 10 km verder te lopen maar ik heb de teller alsnog op 26 km gekregen door de 2 km van het treinstation in Vlissingen tot aan de haven te rennen alsof het een nieuwe start betrof. 

Het was dus een zware run. Het ging mij niet af. Misschien dat mijn spieren moe waren omdat ik ’s morgens ettelijke minuten de boeg van een elf ton zware zeilboot met alle kracht die in mijn lijf school, verhinderde tegen de ponton te botsen tijdens een aanmeermanoeuver bij harde laterale wind. Of misschien was het gewoon mijn loopdagje niet. Of misschien wil ik te veel. 

Runcoach.be schrok toch wel een beetje van mijn woedetranen toen ik van hem moest ophouden in Middelburg. Ik was kwaad, ja. Zwaar teleurgesteld in mezelf. Want ik had me ingeprent dat we van Vlissingen tot Veere zouden rennen en dan helemaal terug. De kilometers door het poldergras naast het kanaal waar de zeilboten doorvaren naar het Veerse Meer waren weliswaar extra lastig maar prachtig. We liepen tussen grazende schapen en wuifden naar alle schippers. De braamstruiken hadden roze bloempjes en waren wel drie meter hoog. Overal floten vogels en fladderden blauwe, oranje en witte vlinders. 

Er was helemaal niet afgesproken dat er 34 km gelopen moest worden maar ik had het mezelf vastberaden opgelegd. Het leek me tof. Runcoach.be vond dat ik moest blij zijn met wat ik wel gelopen had en wat we onderweg gezien hadden. Ik heb dingen gezegd zoals dat ik nooit meer een marathon zal lopen en dat ik niet gemaakt ben om te lopen. 

Dat is natuurlijk kinderachtig en irrelevant in deze tijden maar in mijn microkosmos mag het ook eens donderen al was het maar eens om de dingen des leven in perspectief te zien. De slotsom is dat ik dankbaar ben met de mensen om me heen en van harte hoop dat ze gezond en gelukkig mogen zijn. Elke dag is een geschenk.

De duinen van Vlissingen 

We voeren gisteren van Oostende naar Vlissingen. Het spannendste was de Mercator Marina verlaten, de vaargeul van Zeebrugge oversteken en de drukke vaarroute van de Westerschelde oversteken om aan te meren in de piepsmalle jachthaven Michiel de Ruyter. Maar dit is geen zeilblog dus spaar ik de details. 

Enfin, na een bewogen dag op zee gevolgd door een verkwikkende nachtrust waren Runcoach.be en ik vanmorgen klaar voor een rustige duinenloop van een kleine 11 km. 

We liepen over wandelpaden van schelpengruis, zandpaden voor paarden en VTT en betegelde paden over de duinkammen. Als afwisseling was er een zandpad door een prachtig stuk duinbos.

Het kost mij moeite om in de hartslagzone rond 140 te lopen. Dan loop ik op platte bodem aan 6’45 á 7 minuten per km. Tja. Gewoon genieten van het lopen en de mooie natuur is natuurlijk de bedoeling. En de hoogtemeters werken ook bevredigend. Leve de duinen!

Trouwens ondertussen liep ik al 642 km van de beloofde 1000 km voor Loop Naar De Maan en ik ben het nog lang niet beu.

Oostende-Blankenberge-Oostende


Mul zand, nat zand, stuifzand, zuigzand, gerimpeld zand, kriebelend zand op het strand. Duin op, duin af, we hebben het vanmiddag allemaal gehad.

Runcoach.be en ik namen het veerbootje in Oostende om een lange duurloop naar Blankenberge en terug te ondernemen. Aangezien de combinatie blakende zon en lopen voor mij niet ideaal is, heb ik zwaar afgezien en mij ettelijke keren afgevraagd of ik niet beter zou stoppen. Zelfbeklag is natuurlijk nergens goed voor.

Hopla, 32 km op de teller en een half uur na aankomst kon ik terug lachen. Voldoende om tevreden te zijn en de hele avond na te genieten.


Vermageren week 3

Als het zo’n heet weer is dat de eetlust eronder lijdt, zijn de vastendagen nog gemakkelijker. Ik zeg weldegelijk nog want het kostte me tot nog toe extreem weinig moeite om op maan- en donderdagen maximaal 500 luttele kilocalorieën tot mij te nemen.

Maandagochtend liep ik 21 km op het strand na een sober ontbijt van twee verse abrikozen en drie amandelnoten. Onderweg knabbelde ik vanaf kilometer 12 op de rest van de 50 gram nootjes.

De lunch was van eigen idee en makelij en at ik om 14u. Ze bestond uit een frisse salade met zoete toets. Roodlof, eikenbladsla, tuinkers en twee abrikozen besprenkeld met enkele druppels kersenvinaigrette.

Het avondmaal werd om 18u door Runcoach.be bereid. Het was een salade van een halve avocado bedekt met roodlof en tuinkers, vergezeld door schijfjes tomaat en echte mozzarella met basilicumblaadjes. Als zomers drankje een glas bruisend water met citroensap en granaatappelzaadjes.

Tijdens de halve marathon op het strand dronk ik een liter water en als kleine zonde halverwege een ijskoude Cola Zero die ik in een winkeltje op de dijk in Middelkerke kocht. Nadien nog een liter water alsook een derde liter toen ik ’s namiddag op het strand lag te bakken. Heerlijk.

Zeekwallen en strandkippen

Maandagmorgen ontwaakte ik op een zeilboot onder een stralend blauwe blote hemel. Het beloofde een hete dag te worden en ik moest mijn halve marathon op het strand van de vorige dag nog  lopen. Zaterdagavond was het zo leuk geweest met vrienden in La Fayette waardoor het geplande lopen op zondagochtend geen optie was.

Het gaf mij enerzijds een dagje respijt na de vroege 14 km op zaterdagochtend naar Damme en door het bos van Fort van Beieren met een loopmaatje van Runcoach.be | Lopen in Brugge. Anderzijds betekende het wel een lange loop op een vastendag. Morgen beschrijf ik mijn eten in een apart blogje.

De opdracht luidde om een halve marathon in het zand te lopen binnen de hartslagzone rond 140 met als doel een optimale vetverbranding te stimuleren en op termijn sneller te leren lopen in die zone.

Een lekkere koffie met de bialetti, 2 abrikozen, 3 amandelen en een groot glas water en ik was klaar om te gaan. Gelukkig viel de temperatuur om 8u nog mee maar dat veranderde vrij snel. Ik liep naast de laagwaterlijn tussen de meeuwen op het nog verlaten strand van Oostende naar Middelkerke. Elke golfbreker was een klim die al dan niet in een sprong in het water eindigde. Het was eb maar rond de golfbrekers was er soms toch zeewater.

Na acht kilometer besloot ik richting dijk te lopen om drie kilometer in het mul zand voor de vloedlijn te lopen. Dat is extreem lastig maar hardt mij ter voorbereiding van de 50 kilometer die ik komende winter op de North C Trail door duin en zand zal lopen.

Daarna schakelde ik per ongeluk mijn TomTom Runner 2 uit zodat ik na 11 kilometer een nieuwe sessie moest opstarten. Ik liep 10 kilometer langs en door de laagwaterlijn die steeds dichter bij de vloedlijn kwam en kwallen met zich mee sleepte. Ik stikte van de hitte en genoot van elke sprong van de golfbreker in het kniediepe water.

De laatste drie kilometer zag ik zwaar af door de zon en ik besliste na de afwas op de boot de rest van de dag op het strand door te brengen om de rest van de dag heerlijk te niksen. Lang leve de vakantie!


Avocado en eitjes en twaalf kilometer

Gisterenavond had ik om 20u30 nog 12 kilometers te lopen dus repte ik mij richting Oostkamp langs het kanaal. 1,5 kilometer tot aan de fietsersbrug, dan 3 keer dezelfde toer over die brug (hoogtemeters maken!) tot aan de Steenbrugge-brug en tenslotte 1,5 kilometer teruglopen. Zo’n ronde over de fietsersbrug naar Steenbrugge en terug is blijkbaar 3 kilometer. Handig. 

Ik klokte af na 1u12 met een mooi gemiddelde tempo van 5’59”. Precies psychologische prijszetting. 🙂 Hartslag 154. Calorieverbranding 1081 kcal.

Drie maal dezelfde ronde van 3 km lopen lijkt saai maar kijk eens wat een mooie grafiek van hoogtemeters dat oplevert! Je ziet perfect de herhaling maar ook dat ik afweek in mijn parcours in het begin en op het einde. Een ander wegje kiezen gebeurt niet ongezien. De satelliet ziet u!

Bovendien zat ik zo in de flow van het lopen naast het water dat het helemaal niet saai was. Ook de hoogtemetertjes zorgden voor afwisseling. 

Vandaag was het dan weer een voedselarme dag. Maar wat een lekkers schotelde Runcoach.be me weer voor! De gerechtjes die hij me aanraadt via mijn persoonlijk coaching programma, bereidt hij voor mij. Dat voorrecht heb ik er toch maar mooi bij.

  • Om 11u ontbeet ik met een banaan.
  • Als late lunch om 16u een heerlijke wok van scampi met venkel, kerstomaatjes en peterselie op een snede brood.
  • Als avondmaal om 20u een geroosterde boterham besmeerd met uitgeperste tomaat, guacamole met verse rode peper en gekookt ei. 

Overwonnen obstakels:

  • Uur intensieve crosstraining zonder extra voedsel.
  • Afwimpelen van het aanbod van een limoncello op bezoek bij vrienden alsook van de pannenkoeken die ze bakten.
  • Onze gasten wijn laten drinken zonder zelf te drinken. 

Raar maar waar: het kost me amper moeite. Ik kan het nog steeds moeilijk geloven.

Gezondheid ! Wie wil dat nu niet ?

de runcoach blogt

Runcoach.be maakt van gezondheid op en naast het werk een totaalbeleving. Iedere werknemer krijgt personal coaching, aangevuld met interessante workshops, lezingen door boeiende personen, pittige groepstrainingen op leuke locaties en nog veel meer.

Wij focussen op iedere werknemer en begeleiden op basis van zijn/haar specifieke noden en doelen. Het resultaat ? Een team dat bruist van energie en betrokken is op de werkvloer.

Geef je bedrijf de kans kennis te maken met de inspirerende kracht van het coachen en ondersteunen van sport, beweging, gezonde voeding en mentale veerkracht op de unieke manier van runcoach.be

 The first wealth is health ! Gezonde werknemers voor een bedrijf in topvorm !

Contact:

View original post