Bodystyling met een tandje bij

Gisterenavond genoot ik van een flinke loop rond de Vesten in de regen en gezelschap. Ik voel sindsdien terug het heerlijke onrustige gevoel in mijn benen van veel te lopen. De volume-opbouw is terug in volle gang.

Nu is het zeker belangrijk om de core power extra goed te verzorgen. Niet enkel de beenspieren maar ook de buik en onderrug helpen mee voor een mooie en gezonde loopstijl.

Normaal werk ik mijn wekelijkse reeksen grondoefeningen bij Ilse af in 45 minuten op automatische piloot. Behalve wanneer er nieuwe reeksen op het programma staan. Vanmiddag had ik zo’n upgrade. Meer dan welkom nu mijn looptrainingen terug opgedreven worden. Zwaardere oefeningen en 14 reeksen in plaats van 12. Elke reeks herhaal ik 60, 120 of 180 keer. Ik had vandaag een uur nodig en dochterlief die me vergezelde vroeg waarom ik af en toe een korte break nam.

“Ben je klaar?” vroeg ze steeds.

“Nee…”

“Waarom stop je dan?”

“Omdat het precies lastiger is dan gewoonlijk.”

Moe maar voldaan sloot ik de sessie af. Morgen een snelle 12 kilometer-loop en zondag een trage duurloop van 20. Beide in gezelschap. De loopgroep op Facebook Runcoach.be | Lopen in Brugge begint goed te draaien. Loop je een keertje mee?

Romanesco

Zat er vrijdag romanesco in het bio groentenpakket. De kinderen denken dat ze deze groene bloemkoolachtige niet lusten. Dus zij krijgen gestoofde worteltjes en appeltjes wat de bereidingstijd voor het avondmaal der volwassenen in het gedrang brengt. 

Geen tijd en kookplaten vrij om de torentjesbloemkool te stomen of koken. 

Oplossing die nog geen vijf minuten voorbereidingstijd vergt: klein snijden, wassen en wat later wokken voor 2 wanneer de kinderen al van tafel zijn en wij rustiger van onze maaltijd kunnen genieten. 

Caloriearm en rijk aan kalium, lekker en met vitamine C. 

Eten we dan alleen maar romanesco vanavond? Neen, we zijn geen konijnen. Rundsreepjes, venkel, lente-ui en witlof gaan ook in de wok en ik stoomde ruim voldoende aardappeltjes in de schil. Zo kan je in een groot gezin met een minimum aan tijd toch zonder stress twee verschillende gezonde maaltijden met verse groenten bereiden. 


De Gavers 


De tweelingdochters en hun klas hadden vervoer naar Kortrijk nodig voor een halve sportdag mijn maandag was flexibel. Bijgevolg reed ik maar zat met een gat in mijn agenda. De regio kende ik niet en dan is anderhalf uur lopen niet evident. Na een rondvraag op Facebook en Twitter waar ik in de buurt een mooie 15 kilometer kon lopen, viel de keuze op De Gavers, een natuurdomein in Harelbeke. 


Ik liep door de motregen door bos en gras langs de Gaverbeek en het grote meer. Het waren inderdaad 15 mooie kilometers waarna ik beslijkt maar netjes op tijd de dochters kon ophalen. 

O ja: mijn TomTom-runner werkte onmiddellijk. Betere verbinding met de salliet in het Kortrijkse dan in Brugge? 


TomTom perikelen

Een paar weken twijfelde ik of dit in mijn blog zou verschijnen maar ik ben het ondertussen zo grondig beu dat ik mijn ei kwijt wil. Mijn geduld is op en ik heb onze relatie tevergeefs een vierde, vijfde, zesde kans gegeven.

Sinds een dikke maand loop ik met een TomTom gps-horloge en de helft van de keren word ik chagrijnig bij de start. Soms duurt het een kwartier voor ik kan starten omdat het ding geen gps-verbinding vindt. Die luxe van wachten heb ik niet. Al zeker niet als er een vriendin staat te wachten om stipt op tijd te vertrekken voor een loop die afgemeten is in schaarse vrije tijd. Nochtans had ik hoge verwachtingen van het product maar hij stelt me teleur waardoor de liefde van korte duur was.

Een werknemer van TomTom zei dat ik hem niet mag in schakelen zolang ik nog niet buiten ben, maar dat doe ik heus niet.

Wat ik nog merkwaardig vind, is dat de app Runkeeper op mijn smartphone steeds onmiddellijk connectie met de satelliet maakt en dat de paar keren dat ik zowel met TomTom-horloge als met Runkeeper mijn looptraining trackte, de gelopen afstand met anderhalve kilometer afweek op 15 of 20 km.

Zo liep ik woensdagavond alleen rond de Vesten maar het duurde eeuwen voor ik kon starten met mijn TomTom, t.t.z. een dikke 10 minuten. Ik was erg pissig want wou op tijd terug zijn en had geen zin in een portie niet-geregistreerde loopkilometers. Gecombineerd met de warmte, leverde mij dat een zware training buiten de comfort zone met te hoge hartslag.


Vanmorgen zou ik om 9u stipt vanaf de Katelijnepoort met een vriendin 15 km lopen langs het kanaal naar Gent. 5 minuten had mijn horloge nodig voor hij kon beginnen meten. Peanuts in vergelijking met echte problemen maar het ergert mij.

Desalniettemin had ik een mooi loopje. Binnen mijn comfort zone en in fijn gezelschap.

Suikerbrood

Toen ik woensdagavond bezweet thuiskwam van een snelle loop, schotelde Runcoach.be me deze weldoende schotel als avondmaal voor. 

Verse makreel uit de vistoog van een echte Oostendse visboer naast een bedje van gestoofd groenlof of suikerbrood van onze bio-boer met bio-aardappelen in de schil. 

Heerlijke doch eenvoudige en uitgebalanceerde kost. Past helemaal in een gezond eetpatroon. Suikerbrood behoort tot mijn favoriete groenten. Zeker eens proberen als je de kans krijgt eentje te bemachtigen. 

Runcoach.be: een uniek concept !

de runcoach blogt

metagenics kick off 3Runcoach.be helpt bedrijven bij het implementeren van een gezondheidsbeleid voor zijn medewerkers. De aandacht gaat daarbij naar voldoende beweging, sport, gezonde voeding en mentaal welzijn.

HET VERSCHIL…

Het grote verschil ligt hem in de persoonlijke benadering van ieder individu. Een gezondheidsbeleid is al te vaak een format, waarbij heel veel mensen afhaken. Wie overblijft is de werknemer die uit zichzelf al sport en bewust met zijn voeding bezig is.

Wij laten niemand aan de zijlijn staan. Runcoach.be speelt in op de noden van iedereen, door voor iedere unieke persoon een aanbod en coaching op maat te creëren.
Kleine veranderingen kunnen grote en positieve effecten genereren.

VEEL MEER DAN LOPEN…

Metagenics kick offRuncoach.be is kiezen voor een complete aanpak ter verbetering van de gezondheid van je medewerkers. Eén motor, die een programma op maat voor je bedrijf uitwerkt en draaiend houdt met o.a. aandacht voor:

– ergonomie op de werkvloer
– stimuleren van beweging
– personal coaching…

View original post 208 woorden meer

Loop naar de maan 2

AIDA. Attention. Interest. Desire. Action.
Ik zag dit teaser-filmpje met Saartje Vandendriessche ergens passeren. (Attention)

Aangezien ik graag loop en dit niet over een eenmalige loopwedstrijd ging waarbij je jezelf als loper laat sponsoren maar wel over een langdurige campagne van bijna 7 maanden om geld in te zamelen voor een nobel doel, Kom Op Tegen Kanker, sprak het idee mij enorm aan. (Interest)

Ik wou graag mijn steentje bijdragen en zou mijn best doen een zelf vooropgesteld streefbedrag van €1000 op te halen. (Desire)

Toen schreef ik mij enthousiast in voor de campagne Loop Naar De Maan van de niet-gouvernementele organisatie Kom Op tegen Kanker en schreef er prompt een blogje over. (Action)

Tot hier de nog steeds geldende oer-principes van communicatie. Het is zoals een axioma in wiskunde. Gooi ze absoluut niet weg. Marketing agency Dallas heeft IMHO prima werk geleverd. Hier lees je de volledige case. Maar wat onderscheidt deze succesvolle campagne van een zwakke campagne? Wat zijn de troeven?

ADIA. Acknowledgement, Dialogue, Incentivisation, Activation. (Steven Van Belleghem)
De organisatie is erkentelijk tegenover de deelnemende lopers. Dit wordt geuit via de website, social media-posts en een verwelkomende e-mail. Je voelt je als het ware een ambassadeur van het project. Er wordt een sterke emotionele band opgebouwd. ‘Wij’ gaan door te lopen ervoor zorgen dat er geld in het laatje komt voor het goede doel. (Acknowledgement)

Alom tweerichtingsverkeer in de communicatie. Er is interactie op Twitter en Facebook met de hashtag #lndm2016. Op hun Facebook-pagina wordt actief geconverseerd. Bij de start van de actie leerde ik Steven Terlaeken, de bedenker van de campagne kennen die ook zichtbaar aanwezig is en mee communiceert. Al snel werden we Twitter-volgers en Facebook-friends. Er kan samen gelopen worden met de drie meters en peter. Alweer mogelijkheden tot communicatie. (Dialogue)

De deelnemers worden emotioneel en functioneel beloond voor hun trouw. Aan aanmoedigingen, bedankjes en allerlei positieve feedback ontbreekt het niet. Af en toe is er een ludieke actie (sprint) waarbij je een T-shirt of een training met bekende lopers kan verdienen. (Incentivisation)

Ik besprak de case ook tijdens mijn college marketing toen het over pr, sponsoring en fundraising ging. Alweer WOM (Word Of Mouth). De deelnemers praten niet enkel met de organisatie maar met hun ruime omgeving. Iedereen vindt het tof. Wie zou dit nu niet OK vinden? Het zal moeilijk geweest zijn om dit jaar niets gehoord te hebben over KOTK of Loop Naar De Maan. Ik schreef er niet alleen over in deze blog maar stuurde e-mails naar mijn ruime kennissenkring met uitleg en de vraag om geld te schenken. Hetzelfde deed ik op Twitter en Facebook. En ruim tweeduizend andere deelnemers deden dit ook.

Hier zie je het resultaat:

lndm

Het is gelukt! Mijn financiële uitdaging heb ik ruim op tijd gehaald. Niet dat er enige verplichting aan verbonden was, het is wat ik graag wou bereiken. Ik beloofde mijn sponsors om zeker 1000 kilometer te lopen in deze ruim 6 maanden maar dat zal normaal wel lukken aangezien ik nog tijd heb tot 16 oktober. Dan eindigt de campagne. Als tegenprestatie ging ik de uitdaging aan dat ik mijn allereerste ultra-trail zou lopen als ik mijn streefbedrag bereikte. Belofte maakt schuld en het is dus officieel: begin maart 2017 loop ik de 50 km op de North C Trail. Ik smeer alvast mijn kuiten in.

Runcoach.be-Lopen in Brugge

lopen kat

Waar is de tijd dat ik een eenzame loper was? De hele winter mocht ik door weer en wind in mijn eentje ploeteren buiten de zeldzame keren dat Runcoach.be meeliep. Ik heb er niet om gedaan maar de laatste keren trainde ik plots met Joffrey, Arno, Dominiek, Kristie, Stefnie. Hoe komt dat?

Ik richtte een praktische Facebook-groep op met de naam Runcoach.be|Lopen in Brugge. Het is een gesloten groep voor mensen die willen afspreken om samen in Brugge te lopen. Dit betekent niet dat het een select clubje is maar wel dat enkel wie lid is van de groep kan lezen wie een loopzoekertje plaatst. Leden kunnen anderen toevoegen en niet-leden kunnen vragen om tot de groep toe te treden maar ik wil wel als administrator inzicht hebben in wie de oproepjes kan volgen. Zo’n oproepje ziet er als volgt uit:

oproepje

Sommigen reageren in de groep zelf, anderen sturen liever een persoonlijk bericht via Messenger of e-mail om concreet af te spreken.

Het kan helpen om met iemand af te spreken om het lopen niet uit te stellen. Eerlijk gezegd loop ik heel graag alleen maar anderzijds mis ik tegelijk sociaal contact door zo vaak te gaan lopen. Vrije tijd is een schaars goed.

Dus: wil je lopen in gezelschap in en rond Brugge? Laat van je horen. Meer zielen en vreugde en zo.

Benieuwd naar dat loopje van zondag? Ik heb het parcours zo gekozen dat bij twijfel een inkorting naar 16 km mogelijk is. Het staat op mijn Runkeeper-routes.

Woelige wateren

Exact een week en een sloot woelig water verder. Hard gewerkt, gezwommen om niet te verdrinken en veel in twijfel getrokken. Alles. Behalve mijn gezin. Zij waren mijn strohalm. Mijn rots in de branding. Tel daar een behoorlijk aantal steunende collega’s bij en je komt tot de slotsom dat mensen wonderen kunnen doen.

Dagelijks tonen de media ons hoe mensen elkaar kapot maken en de conclusie dat alles zinloos is, loert om de hoek. Je zou bijna vergeten wat de kracht is van een helpende hand, een troostende knuffel, een opbeurend berichtje en de vraag: Kan ik iets doen om je te helpen?

Lopen wou ik ook al niet. De training van dinsdag ging niet door wegens doorwerken tot 22u op de campus en dan leeg. Chique-plat. Woensdag was ik doodmoe door een quasi slapeloze nacht maar mijn zestienjarige zoon zette het samen met mij op een lopen. 10 km Fartlek. Spelen met de heuveltjes van de Brugse windmolens. Ik had mezelf ertoe verplicht omdat ik ergens diep van binnen wist dat lopen helpt wanneer het niet meer gaat. Je ertoe aanzetten is het moeilijkst. Dankzij Arno deed ik het. Na de training zag ik eindelijk weer een sprankel hoop.

Donderdag werkte ik tijdens de lunchpauze netjes mijn crosstraining af op automatische piloot. Vrijdag in de vroege ochtend liep ik 45 minuten voor het werk en beloonde mezelf daarna met een mooi, gezond ontbijt met rood fruit, granen en zaden. Ik dronk kokoswater met spuitwater. Half om half want puur kokoswater lust ik niet. Vol moed vertrok ik naar het werk.

Vanmorgen maakten manlief en ik een gaatje in onze agenda’s om samen een uur te gaan lopen. Het samen lopen deed enorm veel deugd en het resultaat van 11,2 km was voor mij een geweldige boost.


Alles komt goed.

Polderloop met coach

Donderdag had ik ook een loopje maar ik blog niet meer per looptraining. Nochtans is het altijd anders. Deze keer was dat midden op de dag 45 minuten in de regen lopen samen met Joffrey aka Speedy Gonzales Zoeffrie die gisteren zijn persoonlijk record op de 5 km verbeterde naar 18’45”. Dat is dus 3’42” per kilometer oftewel 16,2 km per uur.

Ik bewonder dat enorm en vind het nog steeds tegelijk grappig en een eer dat zo’n snelle loper zijn tempo laat zakken om met mij te trainen aan 10 km/u op de Brugse Vesten. De rare pieken in de grafiek zijn de wachttijden aan verkeerslichten. Onvermijdelijk euvel bij stadslopen.

Verkeerslichten kwam ik vandaag niet tegen tijdens mijn polderloop met Runcoach.be. Regen ook niet. De zon scheen eindelijk nog eens en het kon mij niet schelen dat het daardoor erg warm was om te lopen. De zeewind koelde mijn lichaam af en mijn hoofd en hart werden leeggemaakt.

Het was niet eens een mentale hindernis om twee keer op rij met een goede, snelle loper te trainen. Integendeel was ik blij samen met mijn man te kunnen sporten in plaats van futloos als een geslagen hond thuis voor me uit te zitten staren. Broodnodige quality-time onder de zeespiegel met een minimum aan hoogtemeters.


We liepen langs de Paddegat-route door Oudenburg voorbij Plassendale, Bredene Blauwe Sluis, Klemskerke en weer in Oudenburg.

Helaas lopen alle onverharde paadjes dood in de velden. Nefast om een mooie tijd te lopen maar het leidt wel tot grappige situaties zoals plotseling op een dampend bemest veld uitkomen en uit noodzaak rechtsomkeer maken.
Het zijn moeilijke tijden op het werk. Kort samengevat is het momenteel erg moeilijk om vreugde te vinden in wat dan ook. Het lopen stel ik in vraag. Ik ben al altijd een trage loper geweest zonder groeimarge maar dat deerde me tot nog toe niet omdat ik alle stress en drukte van het werk dankzij het lopen kon loslaten om er daarna weer een lap op te kunnen geven.

Ik ben echt niet bang om hard te werken en draai al jaren goed mee in het hoger onderwijs. Elk jaar werk ik meer en harder dan het vorige jaar. Zonder overdrijven. Het is echt waar. Dit academiejaar haalde ik het onderste uit de kan. Het water stond me aan de lippen. Volgend jaar komt er nog een zware schep bovenop. Ik ben deze week enorm geschrokken van de onmogelijke opdracht die me volgend academiejaar te wachten staat. Dat gaat niet meer. Ik verdrink en zie geen land in zicht. Verschillende, passioneel hard werkende collega’s zitten in zak en as. Hetzelfde schuitje. Mij ga je niet horen zeggen wie of welke sector het hardst getroffen wordt door de besparingen maar ik weet dat ik persoonlijk zo niet verder kan. Nog meer gaat niet. Het werk zal aan een minderwaardige kwaliteit of zelfs niet geleverd worden. Laat dat nu voor mij onaanvaardbaar zijn. Ik deed mijn werk steeds graag en wil het goed doen. Slecht werken, kan ik niet maken!

Met vier opgroeiende kinderen heb ik geen andere keuze dan dankbaar zijn dat ik een goed, vast inkomen heb. Toch had ik nooit gedacht dat sinds het begin van m’n carrière het werk elk jaar zwaarder zou worden, ik elk jaar minder tijd zou hebben voor mijn kinderen en dat er een punt zou komen dat ik de handdoek in de ring zou moeten gooien uit onmacht van niet langer nog meer te kunnen geven.

Hoe dit zal aflopen, zal de tijd uitwijzen. Ik geloof niet in mirakels of oplossingen die niet uit jezelf komen. Ik zal dit zelf moeten oplossen en dat ga ik zodra de moed wat terug komt, doen.