Customer experience Trail des Trappistes

Een modern, succesvol bedrijf zorgt dat zijn klanten en personeel ambassadeurs van hun merk worden. Ik interpreteer hierbij vrij de woorden van marketing specialist Steven Van Belleghem. Zorg als bedrijf voor een optimale customer’s experience zodat het AIDA-model (Attention, Interest, Desire, Action) versterkt wordt door het ADIA-model (Acknowledgement, Dialogue, Incentiviastion, Activation). Bouw een sterke emotionele band op met je klanten door hen te bedanken voor hun trouw. Vervolgens maak je het mogelijk dat er dialoog is tussen je klanten. Voorzie een platform, faciliteer de conversatie, luister en neem eraan deel waar nodig. Beloon de klanten functioneel en emotioneel voor hun trouw. Activeer tenslotte het conversatiepotentieel van de klanten.

Vergeef me dat ik deze ene keer bij het bloggen niet kan laten een deel van het werk en een deel van mijn privé-leven te vermengen. Beiden zijn passies die elkaar hier mooi raken. Het mag gezegd worden dat op gebied van inbound marketing Sportevents.be een very good practice is met zijn prima producten die voor een topervaring zorgen, de communicatie strategie, de excellente service en de conversaties op de social media. Het resultaat is dat ik na deel te nemen aan twee van hun evenementen (North C Trail en Trail des Trappistes) fan ben en vol vertrouwen uitkijk naar een volgende deelname.

Maar hoe zag die top customer experience er nu voor mij uit?

Het begint al ettelijke dagen voor het evenement en eigenlijk start de beleving al bij de inschrijving. Via de bedrijfswebsite kan je alle nodige info consulteren en dagdromen bij de technische fiche van het parcours met landkaart en profiel van de beklimmingen en afdalingen.

kaart

hoogte

Je visualiseert je tocht, geniet al op voorhand maar hoopt tegelijk dat je je persoonlijk sportief doel zal halen. Voor sommigen is dat een tijdsdoel, voor anderen is dat het halen van de eindmeet. Bij mij was het: genieten van de natuur tijdens het lopen eindigen na 7 uren. (Maar het lukte me een pak sneller dan geschat 🙂 ).

Ondertussen broedt er allerlei content op Twitter, Facebook en Instagram. Je voelt dat andere deelnemers net al even opgewonden zijn omdat race day nadert. Hier zie je een voorbeeldje van een Facebook-post door Trail des Trappistes, 2 dagen voor het evenement. 213 likes, 43 commentaren en 61 keer gedeeld. Dat is niet weinig voor een evenement waar 1892 mensen aan deelnamen. Het kriebelt al bij de deelnemers.

semois.png

Zelf postte ik regelmatig over mijn trainingen op Instagram en mijn blog waardoor het automatisch ook op mijn Twitter- en Facebookaccounts kwam. Bijvoorbeeld toen ik daags voordien mijn ‘compulsory’ gear klaarmaakte en een foto op Instagram plaatste.

gear.png

 

Op vrijdagavond vertrokken Runcoach.be en ik met een volgeladen auto naar camping La Rosière op 500 meter van de start. Het was nodig zo dicht mogelijk bij de start te logeren want hij moest om 4u ’s morgens vertrekken voor zijn trail van 100 km. Met de wagen van naar de startplaats rijden was geen optie want ik moest er ook nog geraken voor mijn start om 11u voor mijn trail van 39,9 km.

We haalden ons borstnummer in de evenemententent op het dorpsplein van Florenville. Als aandenken kregen we van de organisatie een mooie buff met het logo van de trail. Daarna aten we een heerlijke pasta om nog wat te carboloaden. We dronken veel water en een lekkere Orval – ook om te carboloaden. Het trendy restaurant zat vol pasta-etende lopers. Fijn is dat.

dossard

Alzo sliepen wij in een tentje op een camping naast de Semois. Om 20u in bed en zoveel mogelijk slapen tot de wekker ging om 3u. (Toch maar een kwartier vroeger gezet 😉 ) Daarna sliep ik niet meer goed want mijn tent was zo leeg zo alleen en vooral: ik hoopte dat Runcoach.be niet te zwaar zou afzien terwijl ik nog nachtrust had. Dat hij bij het oversteken van de Semois struikelde, volledig frontaal in het water viel en daarbij zijn scheenbeen verwondde, heb ik pas achteraf vernomen. Hij verloor erdoor zijn sterke positie op kop maar eindigde alsnog 21ste met een prachtige tijd van 11u 39min.

Om 8u stond ik op en vond het best aangenaam om dankzij het kamperen direct in de natuur te zijn. Ik ruimde de tent op, ontbeet en maakte me klaar om ruim op tijd naar het dorpsplein te trekken. In de grote tent dronk ik koffie en observeerde de andere deelnemers. Al gauw kwam de française Delphine naast me zitten. Ze woonde in de buurt en nam deel ter voorbereiding van de marathon van Chamonix over 4 weken. Omdat er in verhouding telkens weinig vrouwen deelnemen op de trail afstanden die ik loop, schept het een band en trekken vrouwen elkaar automatisch aan, is mijn uitleg. We zouden samen starten.

Na 10 kilometer liet ik haar gaan want ik durfde haar tempo niet blijven volgen uit schrik voor wat nog moest komen op de volgende 30 kilometer. We hadden de Semois al overgestoken op 8,2 km en het ijskoude water deed deugd aan mijn kuiten maar het duurde toch even voor mijn voeten niet langer als ijsklompen voelden. De watercrossing had me de weken vooraf best wat gepieker bezorgd maar het was uiteindelijk een heerlijke ervaring. Ik voelde me compleet en sterk en vrij en deel van de natuur. Gelukkig wist ik op dat moment niet dat Runcoach.be daar gevallen was en dat hij erg ongerust was dat ik onderweg een blessure en/of schrik zou krijgen. We hadden afgesproken dat we elkaar geen berichten zouden sturen. Onze toestellen waren immers waterdicht verpakt. Geen nieuws was goed nieuws.

Op de eerste ravito van 17 km, dronk ik gauw een beker cola en gritste 2 stukken chocolade-cake mee die ik snelwandelend naar boven verorberde. Na 21 km was ik tot mijn verbazing nog maar 2u21 bezig. Even hoopte ik in nogmaal zoveel tijd te eindigen maar dat was buiten de technisch zware klim op 22km gerekend. Het was naar boven klimmen op de rotsen met handen en voeten. Door de intensieve inspanningen vooraf was mijn looppas niet meer stabiel genoeg om zonder behulp van mijn bovenste ledematen te gaan klauteren. Het duizelde in mijn lijf dat wel een ton aanvoelde en ik was blij dat ik boven was. De talrijke klimpartijen gevolgd door afdalingen maken een trail run gevarieerd maar tegelijk erg zwaar. Omdat de dijspieren en kuiten gevoelig worden door het klimmen, ben ik erg voorzichtig met de afdalingen. Je voelt je zweven, vliegen en net niet vallen als je te snel naar beneden loopt op de bospaden met bruine bladeren die slijk, boomwortels en stenen verbergen waarover je echt niet wil struikelen.

Het was de enige dag in een reeks regenachtige dagen dat het niet regende. De zon scheen maar in de bossen had ik daar geen last van. Zweten deed ik wel. Ik droeg een professionele sportzonnebril van Cébé, speciaal voor trail running. De product beleving hiervan zal ik in een volgende blogpost beschrijven. Hij oversteeg alle verwachtingen. Het enige vervelende was de talrijke aanwezigheid van vliegjes. Na een tiental exemplaren zowel via mond als neus in te slikken, gebruikte ik mijn buff als masker want plezant is anders.

Plots was ik 32 km verder en bereikte de tweede en tevens laatste ravito voor alweer cola en cake. Persoonlijk vind ik 2 ravito’s voldoende want ik droeg immers een rugzak met 3 liter drinkwater. De overweldigende beleving van eenzaam in de bossen te lopen – daarvoor doe je het toch – zou ook niet voldoende tot zijn recht komen als er om de 5 kilometer een rustpost zou zijn.

De tocht eindigde met een saai stuk vals plat naar boven langs de rijweg gevolgd door een glibberige afdaling in een bos om met een erg pittige klim de dorpskern van Florenville te bereiken. Tijdens die laatste klim liep ik Runcoach.be tegen het lijf die absoluut niet verwacht had dat ik nu al zou aankomen. Hij was klaar en op weg naar de camping om zich te verfrissen.


Natuurlijk was ik content en fier door zijn verbazing. Zelf had ik geschat dat ik 7 uren zou nodig hebben en hij gokte op misschien wel 8 uren maar eenmaal op de straten van het dorp liep ik met een laatste sprintje blijgezwind onder de boog van de finish na 5u34min. Tijd voor de beloning: een trappiste Rochefort.


Auteur: katrn

Hoi hoi! Doei!

7 thoughts on “Customer experience Trail des Trappistes”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s