Wachten

Het is weer iets nieuws dat je je pas kan inbeelden als je het al zelf meegemaakt hebt. Misschien is het een van de redenen waarom marathonlopers elkaar wereldwijd stilzwijgend verstaan en verbondenheid ervaren. Ik heb het over de laatste dagen voor een marathon. De eerste keer is misschien de akeligste? Ik hoop het althans want ik ben niet van plan om me elke keer tijdens marathon-week ellendig te gaan voelen. Denk in termen van nachtmerries en angstzweet. In detail treed ik niet. Het zal bij elke marathonloper andere vormen en proporties aannemen en ik wil aspiranten niet afschrikken.

Begrijp me niet verkeerd. Ik verlang naar zaterdag, naar het startschot in Hulst, de volle 42,195 km lopen en het overschrijden van de eindmeet in Terneuzen. Maar dat het nu maar gauw mag beginnen. De zenuwen gieren door mijn lijf. Goede moed vermengd met schrik, niet om af te zien maar om te falen. Ik moet dit niet doen maar wil het zo graag. Alleen heb ik jaren gedacht dat ik het misschien niet kan. Alle anderen wel maar ik niet. Nochtans is mijn man, net als zijn bestie Marc, een seriële marathon- en ultratrailloper. Maar zij zijn in mijn ogen hors catégorie. Het zou zot zijn om de vergelijking aan te gaan met sterke mannen die naast ‘gewone’ marathons ook de Antarctic Ice Marathon en 100 kilometer van Antarctica wonnen (Marc) of honderden kilometers in het hooggebergte trailen (Runcoach.be).

Lopen is grotendeels egocentrisch en het erover bloggen al zeker. Dat is een van de redenen waarom ik content ben dat de campagne Loop Naar De Maan nu bezig is. Dan kan ik het lopen opkrikken naar een niveau met maatschappelijke meerwaarde. Groot was mijn verbazing dat mijn uitdaging om tegen 16 oktober €1000 bijeen te sprokkelen schijnbaar redelijk bescheiden was. Bekenden en minder bekenden sponsorden mij al voor €740. Dat geeft een warm gevoel. Dat mensen betrokken zijn en dit project graag steunen. Dat ik via lopen, mensen activeer om een steentje bij te dragen in de strijd tegen kanker.

Zaterdag lever ik dus mijn persoonlijke strijd tegen de wind en mijn eigen grenzen. Zonder de steun van andere mensen zou ik hier niet klaar voor zijn.

  • Runcoach.be heeft me klaargestoomd.
  • Andere loopsters gaven me moed door de 2 voorbije weken als voorbeeld te dienen.
  • Mijn ouders zorgden voor de kinderen zodat ik me tijdens lange trainingen geen zorgen hoefde te maken.
  • De kinderen steunen me door te supporteren, mee te lopen of me op te wachten aan de finish.
  • Talrijke vrienden, collega’s en kennissen uiten via verschillende kanalen hun sympathie en wensen me geluk.

Zaterdag zet ik een droom in werkelijkheid om. Deze loopster is een dankbaar en gelukkig mens.

Auteur: katrn

Passion for trail running, mountain bike and kayak.

4 gedachten over “Wachten”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s