The show must go on

Toen ik deze ochtend ontwaakte en besefte dat de terroristische aanslagen in Brussel geen nachtmerrie waren maar gisteren echt gebeurd waren, zonk de moed me in de schoenen. Geen zin om te gaan les geven, geen zin in ontbijt en geen zin om te lopen. Alles leek te banaal in de schaduw van de actualiteit der feiten en de tweedracht die haat probeert te oogsten. Bovendien dacht ik een blogpauze in te lassen. Wat baat het te bloggen over lopen en gezonde voeding in crisissen?

Tot hier de inkadering. Deze ochtend ontving ik het e-mailbericht van Loop Naar De Maan. Dat het vandaag begon. Samen met een paar duizend mensen lopen om Kom Op Tegen Kanker te steunen. De moed kwam terug aan de oppervlakte. De fenix en de vlam, weet je.

We gaan ons hoofd nu niet laten hangen.

Maandagavond was het niet gelukt om de gemiste kilometers van zondag deels in te halen. Na een drukke werkdag kwam ik om 19u met de kleinsten thuis. Eten, opruimen en kinderen in bed. Het was 21u en ik had nog ruim twee uren nodig om mijn voorbereidend werk voor de volgende dag af te maken.

Gisteren, dinsdag, was lopen onverwacht ook geen optie. Na een uiterste vreemde lesdag met geëmotioneerde studenten die zich moeilijk konden focussen, zat ik thuis. Mentaal verlamd.

Deze namiddag liep ik uiteindelijk tien mijlen langs het zeekanaal tijdens de balletles van de tweeling. Mijn eerste bijdrage voor Loop Naar De Maan. De eerste 5 km deden mijn scheenbenen pijn en pas na 10 km liep ik echt lekker.

Gelukkig had ik nog 6 km om in de flow te lopen. Ik wist dat ik geduldig moest zijn en dat de constante 1-2-3-4-inademen plus 1-2-3-uitademen zijn werk zou doen. Dat heb ik van Runcoach.be geleerd. Dat het uiteindelijk goed komt. En na regen altijd zonneschijn.

Auteur: katrn

Hoi hoi! Doei!

4 thoughts on “The show must go on”

      1. Benieuwd naar zijn/haar antwoord. Laat het mij gerust weten. Toen ik trouwens in mijn jonge jaren competitie roeide, had ik vaak last van mijn ademhaling. Niet zelden hyperventileerde ik na een wedstrijd. Mijn coach stond steeds klaar met een plastic zakje waarin ik moest in- en uitademen. Pas sinds ik loop en crawl zwem, adem ik beter tijdens duursporten.

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s