Loopweekend aan zee


Dankzij het later doorwerken op vrijdagavond, kon ik mij dit weekend volledig op het lopen focussen. We zouden twee dagen doorbrengen aan zee maar het huishouden wordt natuurlijk ook niet verricht door kaboutertjes. Terwijl manlief zaterdagochtend ging werken, benutte ik mijn tijd met opruimen, poetsen, kledij wassen en plooien alsof het een sportactiviteit betrof.

Om 15u30 startten Runcoach.be en ik met mijn 15 km snelheidstraining in Oostende. Vanaf de eerste kilometer zuchtte ik dat het niet lukte. Een vermoeidheid viel over me, ik liep niet lekker en ik had stress om in bijzijn van m’n coach te traag te lopen. Snelheid haalde ik niet en na 4,5 km wou hij me laten omkeren. De verleiding was groot maar daarvoor was ik niet naar Oostende gekomen. Het werden 15 lange kilometers buiten m’n comfortzone met een geduldige coach die trouw voor of naast me liep.

Een wasbeurt en een wandeling met boodschapjes verder leek het alsof mijn rechterbeen uitgeteld was. Vroeg in bed waren mijn ogen onmiddellijk dicht. Ik sliep in één ruk door van half tien tot acht.

Vanmorgen voelde ik me herboren. Zelden heb en neem ik tijd om te rusten. Het soms vele lopen verplicht me dat wel te doen. Ik kan door het lopen niet anders dan mijn lichaam gehoorzamen.

Eigenlijk wel erg dat ik marathon training nodig had om rust te kunnen nemen. Sinds ik moeder ben – al 16 jaar – heb ik nooit meer naar mijn moeë lichaam geluisterd en steeds maar voortgedaan. Het werk is nooit gedaan. Lopen en moeten rusten, bouwt op die manier rust in mijn leven.

Omdat de training van gisteren me zo zwaar gevallen was, stelde Runcoach.be voor dat ik deze ochtend maar 15 km zou lopen in plaats van de voorziene 25. Ik ging akkoord maar zei dat ik voor 20 km wou gaan met de optie af te zwakken naar 15 als het even slecht verliep als gisteren of uit te breiden naar 25 indien het wonderbaarlijk goed zou gaan.

Na een ontbijt van koffie, groenten- en vruchtensmoothie, havermout, nootjes en gedroogd fruit vertrokken we om half elf. De eerste kilometer liepen we samen en Runcoach.be zag dat het vandaag goed liep. Onze wegen scheidden aan de pier. Hij was weg voor een ruime marathon tot in Nieuwpoort en terug. Zelf liep ik lekker op het strand. Helemaal in mijn nopjes. Zalig alleen. Geen mens in de buurt. Leve eb en lopen langs de waterlijn. Golfbreker op, golfbreker af. Herhaling.

Ik overliep de redenen waarom het gisteren niet vlotte. Mijn lichaam is in transitie omdat ik sinds enkele dagen geen brood meer eet. Die 31 km North C Trail van vorig weekend was verdacht snel uit m’n benen en eiste nu zijn tol. Faalangst en de druk van snel met m’n coach te moeten lopen. Vermoeidheid van de activiteit voor de training.

Maar vandaag was een betere loopdag. Ik besloot een stuk door te lopen voorbij Middelkerke tot ik 12,5 km zou hebben. Dan moest ik wel aan 25 geraken. Lastig of niet. Na 18 kilometer wou ik er plots de brui aan geven, vond mezelf een koppige sukkelaar, was de tegenwind beu en trok het hele marathonplan in twijfel. Als ik nu eens géén marathon zou lopen? Who cares? Ik was het tijdelijk beu.

Zonder coaching zou het hier en nu geëindigd zijn.

Maar toen ik op 22 km collega Karel tegenkwam, kon ik er ondertussen weer tegen. Op 24 km riep Inge die vroeger met mij in het middelbaar zat mijn naam op de pier. Bijna. Nog even doorlopen en mijn training was afgewerkt. Natuurlijk ga ik die marathon lopen!

Auteur: katrn

Passion for trail running, mountain bike and kayak.

One thought on “Loopweekend aan zee”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s