Rondjes in het park

  Sommigen pikten reeds op dat mijn rechterknie sinds vorige zondag pijn deed aan de patella. Enkel tijdens het lopen. Dat wierp een kleine schaduw over mijn dinsdagavondloopje en bosloopje van vrijdag. Tijdens de zwem- en powertrainingen voelde ik er niets van. De impact van tot 7 maal je lichaamsgewicht op je knieën te drukken bij het lopen, heeft duidelijk een spoor nagelaten.

Toch wat discussie tussen Runcoach.be en mij over pijntjes en blessures. Waar de grens ligt. Hij pleit voor voorzichtigheid. Ik sla tilt door het gebrek aan kilometers vreten dus wil doorbijten doch de vrees mijn marathon niet te kunnen lopen dwingt mij hem te gehoorzamen. 

Geen lange afstanden gedurende minstens een week. 

Om te huilen, vind ik dat. Want is het niet zo dat wanneer je pijn voelt maar toch kan blijven lopen omdat het niet ondraaglijk is, men van een pijntje spreekt? Pas als je erdoor niet kan lopen, het een blessure betreft? Desalniettemin wil ik nog jaren blijven lopen dus volg ik de raad van mijn coach op. Stel je voor dat het verergert. Volgens hem zit ik voor op het marathon trainingsschema dus is er geen enkele reden tot stress.

Tot en met vrijdag elke dag slechts 15 tot maximum 20 minuten lopen. Elke dag versterkende oefeningen voor de quadriceps, genre de stoel en squads. Plus streching voor de quadriceps. 

Gisteren niet gelopen en enkel de quadriceps sterker gemaakt. Vanmorgen met vier van de kinderen naar het park gegaan. Ze moeten tenslotte buiten komen. Ik heb rondjes in het park gelopen zodat ik hen bijna voortdurend kon zien in de speeltuin. Het was ook maar 20 minuten. Zo vallen rondjes best mee. Maar nu komt het:

Mijn knie deed helemaal geen pijn!

Ligt het aan de lichtere training van de voorbije week? De 2 voorbije nachten van eindelijk nog eens meer dan 6 uren slaap? De hersteldrankjes van Runcoach.be zoals guldenroedethee met peper, gember, curcuma, wilgenbast en duivelsklauw? Het tijgerbalsem?

Of misschien had die knie wat tijd nodig, trok hij aan de alarmbel en hebben we goed geluisterd. Nog even rustig aan deze week.

  

Auteur: katrn

Passion for trail running, mountain bike and kayak.

2 gedachten over “Rondjes in het park”

  1. Dag Katrien, je verhaal en gevoelens zijn zo herkenbaar. Mijn eerste marathon heb ik met pijnlijke achillespezen gelopen, pijnlijk maar draaglijk. Na die marathon toch blijven verder lopen en enkele maande later al onmiddellijk aan een 2de marathonvoorbereiding begonnen. Uiteindelijk naar sportarts geweest, een kinesist bezocht, steunzolen laten maken, vele uren met mijn trainer gepraat. Tegen alle adviezen in ben ik blijven lopen en heb mijn 2de marathon succesvol uitgelopen. Op dat moment had ik, waarschijnlijk van de adrenaline, geen pijn in de pezen. Daarna heb ik een half jaar moeten revalideren, terug van nul moeten opbouwen….. En dat allemaal omdat ik niet wilde toegeven en luisteren naar mijn trainer en eigen lichaam. Je doet er dus echt wel goed aan om het eventjes wat rustiger aan te doen. Ik ben er zeker van met wat je nu al opgebouwd hebt, dat je de marathon zult uitlopen. Je bent schitterend bezig!

    Liked by 1 persoon

    1. Dank voor je verhaal, Isabelle! Soms is het dansen op een slappe koord. Ik denk dat ik nog niet mag klagen maar ken de verhalen zoals dat van jou. Proberen te voorkomen en idd goed luisteren naar de signalen.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s